Błogosławiona Bronisława (ok. 1200–1259) – polska zakonnica z zakonu norbertanek, związana z klasztorem na Zwierzyńcu w Krakowie. Pochodziła z możnego rodu Odrowążów i była krewną św. Jacka oraz bł. Czesława. Około 16. roku życia wstąpiła do klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu, gdzie z czasem została przełożoną.
Według tradycji podczas najazdu mongolskiego w 1241 r. wraz z innymi zakonnicami opuściła klasztor i schroniła się na wzgórzu Sikornik. Tam miała mieć widzenie Chrystusa cierpiącego na krzyżu, który powiedział do niej: „Bronisławo, krzyż mój jest twoim krzyżem”. Po powrocie do klasztoru prowadziła życie modlitwy, pokuty i służby ubogim.
Zmarła w 1259 r. Jej kult rozwijał się w Krakowie przez kolejne stulecia. W 1839 r. papież Grzegorz XVI zatwierdził jej kult jako błogosławionej. Jest szczególnie czczona w Krakowie, a jej wspomnienie liturgiczne przypada 1 września. Jej atrybutem jest najczęściej krzyż, niekiedy przedstawiana jest również w habicie norbertańskim.
Olej, płótno; 72 x 56 cm
Zobacz katalogBłogosławiona Bronisława (ok. 1200–1259) – polska zakonnica z zakonu norbertanek, związana z klasztorem na Zwierzyńcu w Krakowie. Pochodziła z możnego rodu Odrowążów i była krewną św. Jacka oraz bł. Czesława. Około 16. roku życia wstąpiła do klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu, gdzie z czasem została przełożoną.
Według tradycji podczas najazdu mongolskiego w 1241 r. wraz z innymi zakonnicami opuściła klasztor i schroniła się na wzgórzu Sikornik. Tam miała mieć widzenie Chrystusa cierpiącego na krzyżu, który powiedział do niej: „Bronisławo, krzyż mój jest twoim krzyżem”. Po powrocie do klasztoru prowadziła życie modlitwy, pokuty i służby ubogim.
Zmarła w 1259 r. Jej kult rozwijał się w Krakowie przez kolejne stulecia. W 1839 r. papież Grzegorz XVI zatwierdził jej kult jako błogosławionej. Jest szczególnie czczona w Krakowie, a jej wspomnienie liturgiczne przypada 1 września. Jej atrybutem jest najczęściej krzyż, niekiedy przedstawiana jest również w habicie norbertańskim.