Pochodzenie:
Pochodzenie: kolekcja prywatna, Mediolan.

Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– Władyslaw Jackiewicz Dipinti 1975-1981, kat. wystawy, Palazzo Bagatti Valsecchi, 25 novembre – 19 dicembre 1982, Milano 1982, poz. kat. 5, il. barwna, s. nlb;
– Jackiewicz. Gdańsk – Mediolan – Warszawa (kat. wyst.), Galeria Domu Aukcyjnego Agra-Art, Warszawa 19 VII
– 31 VIII 2024, kat. 2, s. 13, il. barwna.

Władysław Jackiewicz (Podbrodzie na Wileńszczyźnie 17 II 1924, Gdańsk 30 III 2016) studiował na Wydziale Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (z siedzibą w Sopocie). Dyplom otrzymał w pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego w 1952. W latach 1959-1981 pracował w macierzystej uczelni, przechodząc wszystkie szczeble kariery akademickiej od asystenta do profesora. W latach 1969-1981 był rektorem. Był członkiem i działaczem ZPAP, a po jego rozwiązaniu Związku Polskich Malarzy i Grafików, w którym w latach 1985-1989 pełnił funkcję prezesa. Był członkiem Narodowej Rady Kultury w latach 1986-1990. Otrzymał wiele nagród i odznaczeń państwowych. Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą, uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych, m.in. w Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale, Warszawa 1955, w kolejnych edycjach Ogólnopolskiej Wystawy Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki w Sopocie w 1957, 1958, 1959, IV Sympozjum Złotego Grona w Zielonej Górze 1969 (Grand Prix), XLIII Biennale Sztuki w Wenecji 1988. W latach 50. uprawiał malarstwo zakorzenione w tradycji kolorystycznej. Od 1973 tworzył jeden cykl malarski pt. „Ciało“, rozwijając w nim na niezliczone sposoby temat aktu. Kształty postaci kadrował tak, że w polu kompozycji pozostawał sam tors, zazwyczaj pozbawiony szczegółów anatomicznych. Malował rozjaśnione, syntetyczne sylwety, wykorzystując efekt prześwitywania gruntu barwnego przez cienką warstwę laserunku.

143
Władysław JACKIEWICZ (1924 Podbrodzie k. Wilna - 2016 Gdańsk)

AKT III, 1973

olej, kredka, płótno,
120 x 104.5 cm,
Na odwr. na górnej listwie nalepka wywozowa z numerem zezwolenia, napis oł.: 45/2 6.000 Akt III/73, na lewej listwie nieczytelne napisy, dalej: 120 x 105.

Zobacz katalog

AGRA-ART

Aukcja Sztuki Współczesnej

18.10.2026

17:00

Cena wywoławcza: 22 000 zł
Estymacja: 25 000 - 35 000 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

Pochodzenie:
Pochodzenie: kolekcja prywatna, Mediolan.

Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:
– Władyslaw Jackiewicz Dipinti 1975-1981, kat. wystawy, Palazzo Bagatti Valsecchi, 25 novembre – 19 dicembre 1982, Milano 1982, poz. kat. 5, il. barwna, s. nlb;
– Jackiewicz. Gdańsk – Mediolan – Warszawa (kat. wyst.), Galeria Domu Aukcyjnego Agra-Art, Warszawa 19 VII
– 31 VIII 2024, kat. 2, s. 13, il. barwna.

Władysław Jackiewicz (Podbrodzie na Wileńszczyźnie 17 II 1924, Gdańsk 30 III 2016) studiował na Wydziale Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (z siedzibą w Sopocie). Dyplom otrzymał w pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego w 1952. W latach 1959-1981 pracował w macierzystej uczelni, przechodząc wszystkie szczeble kariery akademickiej od asystenta do profesora. W latach 1969-1981 był rektorem. Był członkiem i działaczem ZPAP, a po jego rozwiązaniu Związku Polskich Malarzy i Grafików, w którym w latach 1985-1989 pełnił funkcję prezesa. Był członkiem Narodowej Rady Kultury w latach 1986-1990. Otrzymał wiele nagród i odznaczeń państwowych. Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą, uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych, m.in. w Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale, Warszawa 1955, w kolejnych edycjach Ogólnopolskiej Wystawy Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki w Sopocie w 1957, 1958, 1959, IV Sympozjum Złotego Grona w Zielonej Górze 1969 (Grand Prix), XLIII Biennale Sztuki w Wenecji 1988. W latach 50. uprawiał malarstwo zakorzenione w tradycji kolorystycznej. Od 1973 tworzył jeden cykl malarski pt. „Ciało“, rozwijając w nim na niezliczone sposoby temat aktu. Kształty postaci kadrował tak, że w polu kompozycji pozostawał sam tors, zazwyczaj pozbawiony szczegółów anatomicznych. Malował rozjaśnione, syntetyczne sylwety, wykorzystując efekt prześwitywania gruntu barwnego przez cienką warstwę laserunku.