Praca reprodukowana w:
– Sztuka młodych 1975-1980, MAW, Warszawa 1986, s. 135, il. 176;
– Izabella Gustowska Pamiętam jak... Pamiętam że... Wybór prac 1977-1996, kat. wystawy, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, Sopot 1 X – 15 XI 2015, s. 86-87, il. b.;
– Nie pytaj o Polskę. Z kolekcji Katarzyny Szafrańskiej i Wojciecha Szafrańskiego, red. Marta Smolińska, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu“, Toruń 21 II – 25 V 2025, s. 167.

W cyklu „Względne cechy podobieństwa“ (pary bliźniacze) punktem wyjścia jest przewrotność samej natury, proponującej „zdublowany obiekt“, pozornie idealne w warstwie wizualnej kopie...
To, co wydaje się być istotne, to fizyczne powiązanie owych „obiektów“ z obrazem fotograficznym, ciągle obecna (mimo pozorów idealnego kopiowania) zmienność. Jest to próba zapisania specyficznie mimetycznej rzeczywistości poza samą rzeczywistością, a w końcowym efekcie doprowadzenie do konfrontacji z pierwotnymi obiektami. Tym samym byłaby to stała refleksja nad różnicami i podobieństwami, jak i śladami, w których sytuacja wyjściowa, a właściwie jej zanotowanie, powraca do przedmiotu poszerzone o nową wartość. Wraca tym samym do punktu wyjścia, który za sprawą procesu zmiany postępującego w czasie – jest już nową formą rzeczywistości.
Izabella Gustowska, komentarz do prac z cyklu Względne cechy podobieństwa w albumie: Sztuka młodych 1975-1980, MAW, Warszawa 1986, s. 135

Izabella Gustowska (Poznań 18 V 1948, mieszka w Poznaniu)studiowała w latach 1967-1972 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) w Poznaniu. Dyplom obroniła pod kierunkiem prof. Tadeusza Jackowskiego. Po studiach rozpoczęła w macierzystej uczelni pracę pedagogiczną, którą kontynuuje do dziś. Od 1991 ma tytuł profesora. Jeszcze jako studentka weszła w skład grupy artystycznej Od Nowa (poza nią współtworzyli ją Wojciech Müller, Bogumił Kaczmarek, Wiesław Krzyżaniak i Lidia Zielińska). Grupa działała w latach 1970-1978 prezentując akcje z użyciem monumentalnych form przestrzennych w plenerze oraz działania o charakterze parateatralnym. W latach 1979-1992 artystka prowadziła awangardową Galerię ON w Poznaniu. Do ok. 1984 w jej twórczości dominowały cykle graficzne (offset), które stały się podstawą późniejszych przestrzennych obiektów malarskich, wreszcie instalacji z użyciem obiektów fotograficznych, światła neonowego, projekcji video. Nurtują ją problemy nie znajdujące łatwego przełożenia na język wizualny, jak czas, jego przemijanie, dualizm natury ludzkiej, stany oniryczne. Artystka działa w nurcie sztuki feministycznej, również jako organizatorka wystaw zbiorowych. Wielokrotnie prezentowała swe prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych, zarówno w obiegu galerii offowych, jak i na międzynarodowych festiwalach, jak Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1987. Zdobyła m. in. Grand Prix na VII Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin 1978, Nagrodę Główną na X MBG, Kraków 1984, Złoty Medal na II Triennale Sztuki Współczesnej, New Delhi 1986, Grand Prix na IX MBG, Fredrikstad 1989.


♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).