Nikola Vudrag urodził się 14 marca 1989 roku w Varaždinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do Szkoły Wzornictwa, Tekstyliów i Ubioru na kierunku „projektowanie i sztuki piękne”. Studia ukończył w 2006 roku jako projektant aranżacji i scenografii w II Liceum Ogólnokształcącym w Varaždinie. W tym samym roku rozpoczął studia w Akademii Sztuk Stosowanych (APU) w Rijece i po trzech latach studiowania „pedagogiki sztuki” na wydziale malarstwa przeniósł się do Akademii Sztuk Pięknych (ALU) w Zagrzebiu by pod kierunkiem prof. Damir Mataušić robić specjalizację w zakresie małych form plastycznych i medalierstwie, na wydziale rzeźby.
Większość jego prac wykonana jest ze stali, żelaza, brązu i aluminium. Obecnie mieszka i tworzy w Zagrzebiu. Od 2005 roku wystawiał m.in. w Berlinie, Sofii, Brežicach i Mariborze, Zagrzebiu, Varaždin, Vrsarze i Rijece. W 2019 roku pokazał swoje prace w Paryżu, w galerii Carré d'artistes, co stało się trampoliną do międzynarodowej kariery. Brał dotąd udział w ponad pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jest autorem kilku nagród publicznych (nagrody za całokształt twórczości, innowacje...) i medali oraz pomników miejskich – „Veli Jože” (Berlin), „Miecz króla Tomslava” (Lovinac), „Prof. Emer Predrag Keros” (Zagrzeb). Prace medalionowe i rzeźbiarskie znajdują się w kolekcjach prywatnych oraz na wystawach stałych licznych muzeów i instytucji. Artysta chętnie współpracuje na rzecz popularyzacji sztuk pięknych, zwłaszcza zapomnianego w dzisiejszych czasach medalierstwa. „To rzadkie i szybko zapomniane rzemiosło, pogrzebane gdzieś za nowoczesną technologią. Wykonywanie medali sprawia mi ogromną satysfakcję, są symbolem postępu” – mówi Vudrag.
Symbol i idea to najbliższe artyście tematy. Zajmuje się koncepcjami filozoficznymi i językoznawczymi w sztukach plastycznych, jednak najwięcej uwagi poświęca klasycznemu podejściu i symbolice języka sztuk wizualnych. Jako naczelne przesłanie uprawianej przez siebie sztuki, niezależnie od podejmowanego tematu, Vudrag stawia sobie całkowite podporządkowanie koncepcji, którą dzieło ma przedstawiać. Kluczową kwestią jest dla niego dostarczenie idei wyrażonej językiem klarownym i wiernym. Jak sam mówi w jednym z wywiadów: „Nie jestem tu po to, żeby zniekształcać rzeczywistość i przystosowywać ją do siebie, jestem po to, żeby być niczym sekretarz Chronosa – by jak najlepiej rejestrować i opisywać czas, w którym żyłem, odróżniając wartości przemijające i fałszywe od tych, które są nieprzemijające” („Bashart”, 01.03.2016). W swojej twórczości Vudrag chętnie szuka inspiracji w starożytnych filozofiach, sięgając do klasyków. Heraklitowska idea poznania samego siebie towarzyszyła artyście przez dłuższy czas. Wtedy też ukształtowała się w Vudragu wspomniana wizja roli artysty, którego głównym wrogiem – zdaniem rzeźbiarza – jest własne ego. Do zwalczenia pokusy wynoszenia twórcy na piedestał służyć ma konsekwentne rozliczanie się z prawdą o sobie samym. Artysta takiego rozliczenia dokonuje poprzez sztukę. Zdejmując maskę pokazuje tym samym swoje prawdziwe oblicze. Twórczość Vudraga cechuje ta właśnie prosta uczciwość w relacji artysta – dzieło sztuki – odbiorca.