Judyta Sobel (Lwów 1924 - Nowy Jork 2012) studiowała w latach 1947-1950 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Była uczennicą Władysława Strzemińskiego. Na przełomie 1948/49 uczestniczyła w I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Pod koniec studiów była krótko asystentką Stefana Wegnera (zwolnionego z pracy wiosną 1950). Wkrótce potem wyjechała do Izraela, a następnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadła w Nowym Jorku. W latach 1998/99 i 2000 jej prace ze zbiorów prywatnych eksponowane były na wystawach Galerii Starmach w Krakowie: „I Wystawa Sztuki Nowoczesnej – pięćdziesiąt lat później” i „Nowocześni a socrealizm” oraz reprodukowane w towarzyszących im katalogach. Reprezentują malarstwo figuratywne, jednak zarazem w typie deformacji i sposobie kładzenia farby są radykalnie ekspresjonistyczne, bliskie abstrakcji.
olej, płótno,
73 x 55 cm,
sygn. p.d.: J. SOBEL
na odwr. flamastrem l.d.: J SOBEL | SELF-PORTRAIT
Judyta Sobel (Lwów 1924 - Nowy Jork 2012) studiowała w latach 1947-1950 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Była uczennicą Władysława Strzemińskiego. Na przełomie 1948/49 uczestniczyła w I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie. Pod koniec studiów była krótko asystentką Stefana Wegnera (zwolnionego z pracy wiosną 1950). Wkrótce potem wyjechała do Izraela, a następnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadła w Nowym Jorku. W latach 1998/99 i 2000 jej prace ze zbiorów prywatnych eksponowane były na wystawach Galerii Starmach w Krakowie: „I Wystawa Sztuki Nowoczesnej – pięćdziesiąt lat później” i „Nowocześni a socrealizm” oraz reprodukowane w towarzyszących im katalogach. Reprezentują malarstwo figuratywne, jednak zarazem w typie deformacji i sposobie kładzenia farby są radykalnie ekspresjonistyczne, bliskie abstrakcji.