Obraz wystawiany:
– VIII Debiut Absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Stara Kordegarda, Warszawa 6 – 23 III 1969.
Obraz wymieniony:
– Jurry. Powrót artysty, Jerzy Ryszard „Jurry“ Zieliński (1943-1980), Galeria Zderzak, Kraków 2010, s. 488;
– Neo-neo-neo. Jan Dobkowski (Dobson), Jerzy Zieliński (Jurry), Muzeum Narodowe w Warszawie, Galeria Sztuki Współczesnej „Zachęta“, Warszawa 1994, wymieniony w kalendarium, s. 23.
Jerzy Ryszard „Jurry“ Zieliński był jedną z najbarwniejszych i najbardziej tragicznych postaci polskiej powojennej sztuki. Wspólnie z Janem Dobkowskim założył w 1965 roku ważną grupę Neo-Neo-Neo. Jego styl, łączący pop-artowską formę (krzykliwy kolor, wyraźny kontur) z głębokim, często gorzkim i ironicznym przesłaniem literackim, stanowił unikatowe zjawisko w polskiej sztuce lat 60. i 70. XX w.
Obraz Będzie jest mniejszą i prawdopodobnie wcześniejszą wersją monumentalnego dzieła Ostatni romantyk z 1969 roku. Na jednym i drugim obrazie ciężkie, czerwone obcęgi wyrywają z ziemi roślinę.
Wyselekcjonowane przez narzędzie drzewo to tytułowy „ostatni romantyk“ – jednostka wyróżniająca się z tłumu (lasu), skazana na konfrontację z siłą wyższą. Może to być bezpośrednie odniesienie do realiów politycznych PRL-u i brutalnej ingerencji władzy i cenzury w wolność jednostki.
Jerzy Ryszard Zieliński (Kazimierzów w Kieleckim 1 VI 1943 – Warszawa 5 III 1980)studia artystyczne rozpoczął w 1962 w warszawskiej ASP na Wydziale Rzeźby, rok później przeniósł się na Wydział Malarstwa do pracowni prof. Jana Wodyńskiego a następnie prof. Jana Cybisa; dyplom otrzymał w 1968 roku. Niezależnie od kontynuowania akademickiego programu nauczania, rozpoczął samodzielną działalność malarską, którą uzasadniał w tekstach teoretycznych. W 1965 nawiązał przyjaźń z Janem Dobkowskim i wówczas wspólnie przyjęli jeden kierunek artystycznego działania, które dało początek malarstwu pod nazwą neo-neo-neo. Wyjaśniając swą postawę napisali: „Neo-Neo-Neo nie jest doktryną, jest hasłem wywoławczym, wołamy o sztukę egalitarną; o odkrywanie w sobie fizjologicznej potrzeby tworzenia”. Artystyczny rodowód neo-neo-neo wywodzi się z założeń szeroko pojętego pop-artu. Od 1967 organizowali cykl wystaw pod nazwą neo-neo-neo. Wówczas Zieliński przyjął pseudonim Jurry. Wernisaże tych wystaw (najczęściej bez katalogu), miały charakter happeningu i spotkań artystycznej elity. Obaj artyści brali też udział w ekspozycjach krajowych i zagranicznych, Muzeum Sztuki w Łodzi zakupiło do swych zbiorów dwie prace Jurrego. Zieliński poszedł samodzielną drogą konsekwentnie kontynuując stylizację wielopłaszczyznowych, założonych jednolitym kolorem kompozycji z elementami biologicznymi. Posługiwał się ostrymi zestawieniami barw, ekspresyjną, z pozoru lapidarną lecz bardzo czytelną formą, tworząc swoja wizję świata. Rok temu jego twórczość przypomniała Oficyna Malarska w Warszawie pokazem prac (21 IV-19 V 2006) i wydaniem publikacji Jerzy Ryszard Zieliński – Wytnie nas czas.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
olej, płótno,
65 x 49.5 cm,
sygn. na odwr. czerwoną farbą, śr. g.: JERZY R. /JURRY/ | ZIELIŃSKI | „BĘDZIE“ | [flamastrem:] „OSTATNI | ROMANTYK“
Obraz wystawiany:
– VIII Debiut Absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Stara Kordegarda, Warszawa 6 – 23 III 1969.
Obraz wymieniony:
– Jurry. Powrót artysty, Jerzy Ryszard „Jurry“ Zieliński (1943-1980), Galeria Zderzak, Kraków 2010, s. 488;
– Neo-neo-neo. Jan Dobkowski (Dobson), Jerzy Zieliński (Jurry), Muzeum Narodowe w Warszawie, Galeria Sztuki Współczesnej „Zachęta“, Warszawa 1994, wymieniony w kalendarium, s. 23.
Jerzy Ryszard „Jurry“ Zieliński był jedną z najbarwniejszych i najbardziej tragicznych postaci polskiej powojennej sztuki. Wspólnie z Janem Dobkowskim założył w 1965 roku ważną grupę Neo-Neo-Neo. Jego styl, łączący pop-artowską formę (krzykliwy kolor, wyraźny kontur) z głębokim, często gorzkim i ironicznym przesłaniem literackim, stanowił unikatowe zjawisko w polskiej sztuce lat 60. i 70. XX w.
Obraz Będzie jest mniejszą i prawdopodobnie wcześniejszą wersją monumentalnego dzieła Ostatni romantyk z 1969 roku. Na jednym i drugim obrazie ciężkie, czerwone obcęgi wyrywają z ziemi roślinę.
Wyselekcjonowane przez narzędzie drzewo to tytułowy „ostatni romantyk“ – jednostka wyróżniająca się z tłumu (lasu), skazana na konfrontację z siłą wyższą. Może to być bezpośrednie odniesienie do realiów politycznych PRL-u i brutalnej ingerencji władzy i cenzury w wolność jednostki.
Jerzy Ryszard Zieliński (Kazimierzów w Kieleckim 1 VI 1943 – Warszawa 5 III 1980)studia artystyczne rozpoczął w 1962 w warszawskiej ASP na Wydziale Rzeźby, rok później przeniósł się na Wydział Malarstwa do pracowni prof. Jana Wodyńskiego a następnie prof. Jana Cybisa; dyplom otrzymał w 1968 roku. Niezależnie od kontynuowania akademickiego programu nauczania, rozpoczął samodzielną działalność malarską, którą uzasadniał w tekstach teoretycznych. W 1965 nawiązał przyjaźń z Janem Dobkowskim i wówczas wspólnie przyjęli jeden kierunek artystycznego działania, które dało początek malarstwu pod nazwą neo-neo-neo. Wyjaśniając swą postawę napisali: „Neo-Neo-Neo nie jest doktryną, jest hasłem wywoławczym, wołamy o sztukę egalitarną; o odkrywanie w sobie fizjologicznej potrzeby tworzenia”. Artystyczny rodowód neo-neo-neo wywodzi się z założeń szeroko pojętego pop-artu. Od 1967 organizowali cykl wystaw pod nazwą neo-neo-neo. Wówczas Zieliński przyjął pseudonim Jurry. Wernisaże tych wystaw (najczęściej bez katalogu), miały charakter happeningu i spotkań artystycznej elity. Obaj artyści brali też udział w ekspozycjach krajowych i zagranicznych, Muzeum Sztuki w Łodzi zakupiło do swych zbiorów dwie prace Jurrego. Zieliński poszedł samodzielną drogą konsekwentnie kontynuując stylizację wielopłaszczyznowych, założonych jednolitym kolorem kompozycji z elementami biologicznymi. Posługiwał się ostrymi zestawieniami barw, ekspresyjną, z pozoru lapidarną lecz bardzo czytelną formą, tworząc swoja wizję świata. Rok temu jego twórczość przypomniała Oficyna Malarska w Warszawie pokazem prac (21 IV-19 V 2006) i wydaniem publikacji Jerzy Ryszard Zieliński – Wytnie nas czas.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).