Ülo Sooster należy do czołowych przedstawicieli radzieckiej i estońskiej sztuki nonkonformistycznej. W latach 40. XX w. studiował w Państwowym Instytucie Sztuki w Tartu. W 1949 wraz z kilkoma swoimi kolegami artystami został aresztowany i zesłany do obozu pracy w Karagandzie (Kazachstan), gdzie przebywał do 1956 roku. Tworzył w czasie uwięzienia i potem w duchu niepokornej sztuki na pograniczu ilustracji, rysunku satyrycznego i komiksu. Po zwolnieniu z obozu mieszkał w Moskwie, gdzie wszedł w krąg artystów tworzących tzw. Drugą Awangardę Rosyjską. W jego twórczości przeważają rysunki tuszem i kolaże, ale również malował olejno i akwarelą. Zajmował się też grafiką warsztatową i użytkową. W 100-lecie jego urodzin Ajaloomuuseum w Tallinie zaprezentowało jego wystawę retrospektywną „Ülo Sooster. Więzienie i miłość“, upamiętniającą również jego żonę, poznaną w Karagandzie artystkę Lidię Serkh. (patrz też: https://soosterfoundation.org/en/)
Ülo Sooster należy do czołowych przedstawicieli radzieckiej i estońskiej sztuki nonkonformistycznej. W latach 40. XX w. studiował w Państwowym Instytucie Sztuki w Tartu. W 1949 wraz z kilkoma swoimi kolegami artystami został aresztowany i zesłany do obozu pracy w Karagandzie (Kazachstan), gdzie przebywał do 1956 roku. Tworzył w czasie uwięzienia i potem w duchu niepokornej sztuki na pograniczu ilustracji, rysunku satyrycznego i komiksu. Po zwolnieniu z obozu mieszkał w Moskwie, gdzie wszedł w krąg artystów tworzących tzw. Drugą Awangardę Rosyjską. W jego twórczości przeważają rysunki tuszem i kolaże, ale również malował olejno i akwarelą. Zajmował się też grafiką warsztatową i użytkową. W 100-lecie jego urodzin Ajaloomuuseum w Tallinie zaprezentowało jego wystawę retrospektywną „Ülo Sooster. Więzienie i miłość“, upamiętniającą również jego żonę, poznaną w Karagandzie artystkę Lidię Serkh.
kolaż, tusz, gwasz, papier beżowy,
27 x 18.9 cm,
sygn. p.d.: Sooster 61.
na odwr. oprawy p.g. stempel Galerii Ucher z Kolonii
Ülo Sooster należy do czołowych przedstawicieli radzieckiej i estońskiej sztuki nonkonformistycznej. W latach 40. XX w. studiował w Państwowym Instytucie Sztuki w Tartu. W 1949 wraz z kilkoma swoimi kolegami artystami został aresztowany i zesłany do obozu pracy w Karagandzie (Kazachstan), gdzie przebywał do 1956 roku. Tworzył w czasie uwięzienia i potem w duchu niepokornej sztuki na pograniczu ilustracji, rysunku satyrycznego i komiksu. Po zwolnieniu z obozu mieszkał w Moskwie, gdzie wszedł w krąg artystów tworzących tzw. Drugą Awangardę Rosyjską. W jego twórczości przeważają rysunki tuszem i kolaże, ale również malował olejno i akwarelą. Zajmował się też grafiką warsztatową i użytkową. W 100-lecie jego urodzin Ajaloomuuseum w Tallinie zaprezentowało jego wystawę retrospektywną „Ülo Sooster. Więzienie i miłość“, upamiętniającą również jego żonę, poznaną w Karagandzie artystkę Lidię Serkh. (patrz też: https://soosterfoundation.org/en/)
Ülo Sooster należy do czołowych przedstawicieli radzieckiej i estońskiej sztuki nonkonformistycznej. W latach 40. XX w. studiował w Państwowym Instytucie Sztuki w Tartu. W 1949 wraz z kilkoma swoimi kolegami artystami został aresztowany i zesłany do obozu pracy w Karagandzie (Kazachstan), gdzie przebywał do 1956 roku. Tworzył w czasie uwięzienia i potem w duchu niepokornej sztuki na pograniczu ilustracji, rysunku satyrycznego i komiksu. Po zwolnieniu z obozu mieszkał w Moskwie, gdzie wszedł w krąg artystów tworzących tzw. Drugą Awangardę Rosyjską. W jego twórczości przeważają rysunki tuszem i kolaże, ale również malował olejno i akwarelą. Zajmował się też grafiką warsztatową i użytkową. W 100-lecie jego urodzin Ajaloomuuseum w Tallinie zaprezentowało jego wystawę retrospektywną „Ülo Sooster. Więzienie i miłość“, upamiętniającą również jego żonę, poznaną w Karagandzie artystkę Lidię Serkh.