„Edyp i Sfinks" nawiązuje do jednego z najbardziej utrwalonych tematów mitologicznych w historii sztuki – spotkania Edypa ze Sfinksem i zagadki, od której rozwiązania zależy los bohatera. Rostkowski podejmuje dialog z tradycją malarską tego motywu, szczególnie z neoklasycznymi przedstawieniami, takimi jak słynny „Edyp i Sfinks" Jean-Auguste'a-Dominique'a Ingresa.
Odwołanie do dawnego malarstwa jest charakterystyczne dla praktyki Rostkowskiego. Artysta swobodnie korzysta z historycznej ikonografii, nadając jej współczesny, niekiedy surrealizujący charakter. Mit staje się dla niego nie tyle tematem do odtworzenia, ile materiałem do budowania własnej, metafizycznej rzeczywistości – świata, w którym klasyczne symbole i archetypy zachowują swoją siłę, ale zostają poddane indywidualnej interpretacji. Zainteresowanie metafizyką i surrealizmem obecne było już w jego pracy dyplomowej; część teoretyczną poświęcił metafizycznym poszukiwaniom Salvadora Dalego.

Michał Rostkowski (ur. 1998) jest absolwentem Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku. W 2023 roku uczestniczył w wystawie „Pejzaż malarstwa polskiego" w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki. Jego obraz „Śmierć malarza" należał do kolekcji „m jak malarstwo" mBanku, przekazanej w 2025 roku Muzeum Narodowemu w Gdańsku.