Jerzy Zenka polski malarz ikon, artysta samouk związany z Polanicą-Zdrojem.
Należał do grona lokalnych twórców działających poza oficjalnym obiegiem akademickim. Specjalizował się w malarstwie ikonowym, czerpiąc z tradycji sztuki bizantyńskiej i ruskiej, którą interpretował w sposób indywidualny, często intuicyjny. Posługiwał się klasycznymi motywami ikonograficznymi, zachowując ich symbolikę i hieratyczny charakter, choć jego prace niekiedy odbiegały od kanonicznych zasad warsztatowych, co nadawało im wyraźnie osobisty rys. Wykonywał ikony zarówno na potrzeby prywatnych odbiorców, jak i – sporadycznie – dla wnętrz sakralnych oraz w kontekście prac przy obiektach cerkiewnych. Znany był pod przydomkiem „Diabeł”
Tempera, złocenie, deska; 48,5 x 34 cm
Na odwrocie dwie nalepki autorskie z opisem pracy
Jerzy Zenka polski malarz ikon, artysta samouk związany z Polanicą-Zdrojem.
Należał do grona lokalnych twórców działających poza oficjalnym obiegiem akademickim. Specjalizował się w malarstwie ikonowym, czerpiąc z tradycji sztuki bizantyńskiej i ruskiej, którą interpretował w sposób indywidualny, często intuicyjny. Posługiwał się klasycznymi motywami ikonograficznymi, zachowując ich symbolikę i hieratyczny charakter, choć jego prace niekiedy odbiegały od kanonicznych zasad warsztatowych, co nadawało im wyraźnie osobisty rys. Wykonywał ikony zarówno na potrzeby prywatnych odbiorców, jak i – sporadycznie – dla wnętrz sakralnych oraz w kontekście prac przy obiektach cerkiewnych. Znany był pod przydomkiem „Diabeł”