Pochodzenie:
kolekcja Marcelle T., Paryż
spadek po artyście


Alexis Gritchenko był ukraińskim malarzem, akwarelistą, pisarzem i krytykiem sztuki związanym ze środowiskiem École de Paris. Urodził się w Królewcu (Krołewcu), wówczas na terenie Imperium Rosyjskiego. W latach 1905–1912 studiował na uniwersytetach w Petersburgu, Kijowie i Moskwie. Malarstwa i rysunku uczył się w pracowni S.I. Swietosławskiego w latach 1906–1908, następnie u K.F. Juona i I. Dudina w latach 1909–1910 oraz u P.P. Konczałowskiego i I.I. Maszkowa w Moskwie w latach 1911–1912. Pracował również w pracowni W.I. Tatlina i studiował kolekcję Siergieja Szczukina, obejmującą między innymi dzieła Paula Cézanne’a, Henriego Matisse’a, Paula Gauguina, Claude’a Moneta i Pabla Picassa.

W 1911 roku Alexis Gritchenko odwiedził Paryż i Luwr oraz poznał w stolicy Francji malarzy André Lhote’a, Aleksandra Archipenkę i Henriego Le Fauconniera.

Następnie wyruszył w podróż do Włoch, po czym powrócił do Moskwy, gdzie opracował awangardową teorię artystyczną, którą nazwał „Tsvetodinamos” (Kolor–Ruch). Jej podstawą było znaczenie płaszczyzn barwnych, które definiują i dzielą przestrzeń. Teoria Alexisa Gritchenki wpisała się w różnorodne nurty moskiewskiej awangardy, obok prymitywizmu Aleksandra Szewczenki, Natalii Gonczarowej i Michaiła Łarionowa, suprematyzmu Kazimierza Malewicza oraz konstruktywizmu.
W 1918 roku Alexis Gritchenko został profesorem w państwowej wolnej pracowni artystycznej, gdzie wspólnie z Aleksandrem Szewczenką nauczał podstaw swojej teorii.

Odrzucając dyktaturę bolszewicką, postanowił wyjechać na Zachód. Udał się najpierw do Kijowa, a następnie z Sewastopola dotarł do Konstantynopola, gdzie pozostał przez dwa lata. W tym czasie tworzył akwarelowe sceny rodzajowe i pejzaże. W 1921 roku wyjechał do Grecji, jesienią tego samego roku przybył do Marsylii, a następnie dotarł do Paryża.

W Paryżu aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym. W latach 1921–1945 wystawiał na Salonie Jesiennym, a w latach 1928–1948 na Salonie Tuileries. Brał również udział w licznych wystawach organizowanych przez renomowane galerie we Francji i za granicą, między innymi Galerie Dominique, Galerie Bing, Galerie Katia Granoff, Galerie Druet, Galerie de l’Élysée, Galerie Weill oraz Galerie Bernheim-Jeune. Artystę wspierali także marszandzi Paul Guillaume i Léopold Zborowski.

Dzieła Gritchenki znajdują się obecnie w kolekcjach takich instytucji jak Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku, Barnes Foundation w Filadelfii, Statens Museum for Kunst w Kopenhadze, Centre Pompidou w Paryżu oraz Królewskie Muzea Sztuk Pięknych Belgii w Brukseli.
E.V

Marcelle T. urodziła się w Imperium Osmańskim, w rodzinie sześciorga dzieci. Do 1925 roku mieszkała w Stambule.
Pochodziła z rodziny związanej z kulturą francuską. Uczyła się w szkole Notre-Dame de Sion, a także w Szkole Niemieckiej, ponieważ francuska placówka musiała zostać zamknięta podczas I wojny światowej.
Jej ojciec, wielki miłośnik malarstwa, wprowadził ją w świat sztuki i prawdopodobnie zapoznał z Alexisem Gritchenką podczas pobytu artysty w Stambule w latach 1919–1921.
W 1925 roku Marcelle T. przeprowadziła się wraz z mężem do Paryża, gdzie mieszkała aż do śmierci.
Jej ojciec, który otrzymał stanowisko we Francji, również osiedlił się w Paryżu w 1927 roku i nadal dzielił z córką pasję do malarstwa.
Odnowili wówczas kontakt z Alexisem Gritchenką, mieszkającym już we Francji, a Marcelle T. nabyła kilka jego obrazów.
Dzieła te pozostały od tamtej pory w rodzinie. Jej wnuk poznał je jeszcze jako dziecko, podczas regularnych wizyt u babci.