Począwszy od 1946, po rocznych studiach w krakowskiej ASP, artysta przebywał we Francji. Pełnił rolę łącznika między pozostałymi w kraju (i wkrótce poddanymi próbie socrealizmu) członkami Grupy Młodych Plastyków, a środowiskiem surrrealistów paryskich, m. in. z Yves’em Bonnefoyem, André Bretonem, Yvanem Gollem, Hansem Bellmerem i innymi, z którymi utrzymywał kontakty i wystawiał. Współpracował też z międzynarodową grupą i pismem „Phases“, wychodzącym od 1954 roku. Tworzył wówczas obrazy i rysunki na pograniczu figuracji, fantasmagoryczne czy kosmiczne wizje, stopniowo przechodząc na pozycje abstrakcji informel. Stosował charakterystyczne dla surrealistów techniki frotażu i dekalkomanii. Około 1960 r. zaczął wprowadzać do swych prac efekty fakturowe, zbliżone do malarstwa materii. Oferowana praca pochodzi z tego czasu.
Jerzy Kujawski (ur. 1921 Ostrów Wielkopolski - 1998 Paryż)
Urodził się 28 kwietnia 1921 w Ostrowie Wielkopolskim. Wysiedlony w trakcie wojny z Wielkopolski mieszkał na zmianę w Warszawie i Krakowie. Studiował na krakowskiej ASP. Po wojnie zamieszkał w Paryżu. Nawiązał kontakty z paryską awangardą a przede wszystkim André Bretonem. W 1947 roku wystawiał na słynnej, międzynarodowej, wystawie surrealizmu w Galerii Maeght w Paryżu. Od końca 1949 roku, aż po drugą połowę lat 50., Kujawski był twórcą abstrakcji gestu i malował obrazy, w których podważał zasady kompozycji figuralnej, kładąc nacisk na przypadek, automatyzm, swobodny układ kształtów i kolorów, niekontrolowaną ekspresję. W 1957 roku miał w Polsce pierwszą wystawę indywidualną w Galerii Krzywego Koła na Starym Mieście w Warszawie, na której pokazał całą serię obrazów informel. Początek lat 60. w sztuce Kujawskiego to zainteresowanie przede wszystkim malarstwem materii. W drugiej połowie lat 60. porzucił abstrakcję i ponownie nawiązał do figuralnej wyobraźni, ale przefiltrowanej przez ikonosferę świata mediów. Inspirował się współczesnym otoczeniem i kliszami zaczerpniętymi z kultury masowej. Coraz częściej sięgał po monotypię, kalkomanię i serigrafię a więc do technikę budowania obrazów stosowanych przez artystów pop kultury. Ten typ twórczości w różnych wariantach, bliski sztuce końca wieku, będzie dominował aż po ostatnie prace z lat 90. Jerzy Kujawski zmarł 28 czerwca 1998r. w Paryżu.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).
gwasz, papier,
50 x 65 cm,
sygn. p.d.: Kujawski
Począwszy od 1946, po rocznych studiach w krakowskiej ASP, artysta przebywał we Francji. Pełnił rolę łącznika między pozostałymi w kraju (i wkrótce poddanymi próbie socrealizmu) członkami Grupy Młodych Plastyków, a środowiskiem surrrealistów paryskich, m. in. z Yves’em Bonnefoyem, André Bretonem, Yvanem Gollem, Hansem Bellmerem i innymi, z którymi utrzymywał kontakty i wystawiał. Współpracował też z międzynarodową grupą i pismem „Phases“, wychodzącym od 1954 roku. Tworzył wówczas obrazy i rysunki na pograniczu figuracji, fantasmagoryczne czy kosmiczne wizje, stopniowo przechodząc na pozycje abstrakcji informel. Stosował charakterystyczne dla surrealistów techniki frotażu i dekalkomanii. Około 1960 r. zaczął wprowadzać do swych prac efekty fakturowe, zbliżone do malarstwa materii. Oferowana praca pochodzi z tego czasu.
Jerzy Kujawski (ur. 1921 Ostrów Wielkopolski - 1998 Paryż)
Urodził się 28 kwietnia 1921 w Ostrowie Wielkopolskim. Wysiedlony w trakcie wojny z Wielkopolski mieszkał na zmianę w Warszawie i Krakowie. Studiował na krakowskiej ASP. Po wojnie zamieszkał w Paryżu. Nawiązał kontakty z paryską awangardą a przede wszystkim André Bretonem. W 1947 roku wystawiał na słynnej, międzynarodowej, wystawie surrealizmu w Galerii Maeght w Paryżu. Od końca 1949 roku, aż po drugą połowę lat 50., Kujawski był twórcą abstrakcji gestu i malował obrazy, w których podważał zasady kompozycji figuralnej, kładąc nacisk na przypadek, automatyzm, swobodny układ kształtów i kolorów, niekontrolowaną ekspresję. W 1957 roku miał w Polsce pierwszą wystawę indywidualną w Galerii Krzywego Koła na Starym Mieście w Warszawie, na której pokazał całą serię obrazów informel. Początek lat 60. w sztuce Kujawskiego to zainteresowanie przede wszystkim malarstwem materii. W drugiej połowie lat 60. porzucił abstrakcję i ponownie nawiązał do figuralnej wyobraźni, ale przefiltrowanej przez ikonosferę świata mediów. Inspirował się współczesnym otoczeniem i kliszami zaczerpniętymi z kultury masowej. Coraz częściej sięgał po monotypię, kalkomanię i serigrafię a więc do technikę budowania obrazów stosowanych przez artystów pop kultury. Ten typ twórczości w różnych wariantach, bliski sztuce końca wieku, będzie dominował aż po ostatnie prace z lat 90. Jerzy Kujawski zmarł 28 czerwca 1998r. w Paryżu.
♣ Droit de suite: do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).