Pinchus Krémègne (1890-1981) był malarzem, rzeźbiarzem i litografem pochodzenia żydowskiego, związanym z École de Paris. Urodził się w Żołudku koło Lidy (obecnie Białoruś), studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Wilnie, gdzie zaprzyjaźnił się z Chaïmem Soutinem i Michelem Kikoïne'em. W 1912 roku wyjechał do Paryża i zamieszkał w słynnej La Ruche na Montparnassie, stając się częścią środowiska paryskiej awangardy.

Początkowo zajmował się rzeźbą, jednak od około 1915 roku poświęcił się głównie malarstwu. Tworzył pejzaże, portrety, akty i martwe natury, inspirując się twórczością Paula Cézanne'a i Vincenta van Gogha. Jego obrazy wyróżniają się ekspresyjną linią, intensywną kolorystyką oraz syntetycznym ujęciem form. Ważnym motywem jego twórczości były pejzaże Céret w południowej Francji, dokąd regularnie powracał od 1918 roku.

Krémègne wystawiał m.in. w Salon des Indépendants, Salon d'Automne i Salon des Tuileries. Utrzymywał kontakty z artystami takimi jak Amedeo Modigliani, Marc Chagall czy André Derain. Dziś uznawany jest za jednego z ważniejszych przedstawicieli żydowskiej części École de Paris.