Proweniencja:
Paryż, kolekcja prywatna (od 1991).
Paryż, JGM Gallery. Własność artysty.
Reprodukowany:
Bill Nelson, "Simplex" [okładka albumu muzycznego], 2025.
„Héros de lumière” z 1987 roku to rzeźba, w której Igor Mitoraj podejmuje dialog z antykiem, nadając mu wymiar głęboko współczesny. Kompozycja składa się z dwóch fragmentarycznych głów, w które wbity został prostokątny klin. Pierwsza głowa – ustawiona pionowo – ukazuje klasycznie modelowaną twarz młodzieńca o harmonijnych rysach i pełnych ustach, tak charakterystycznych dla artysty. Druga, jakby odłupana i przesunięta, spoczywa u jej boku. Obie urwane na podobnej wysokości, są połową oblicza, echem całości. Wzajemnie przenikają się i dopełniają, tworząc napięcie między obecnością a brakiem.
Tytułowi „Bohaterowie światła” nie triumfują w geście zwycięstwa. Są wyciszeni, niemal milczący. Światło, przesuwając się po gładkiej powierzchni kamienia i załamując na surowych, przeciętych krawędziach, wydobywa dramat rozszczepionej tożsamości. Fragmentaryzacja nie jest tu znakiem destrukcji, lecz świadomym zabiegiem – metaforą dwoistej ludzkiej natury, niepełności istnienia, a także dialogiem między przeszłością i teraźniejszością. Mitoraj nie rekonstruuje antyku – przywołuje jego ducha, pozwalając formie trwać poza czasem.
Monumentalna wersja prezentowanej rzeźby, rok wcześniejsza, znajduje się w Yorkshire Sculpture Park, gdzie w otwartej przestrzeni pejzażu zyskuje jeszcze silniejszy wymiar symboliczny. Motyw ten powrócił również we współczesnej kulturze – w 2025 roku „Héros de lumière” pojawił się na okładce muzycznego albumu „Simplex” Billa Nelsona, potwierdzając ponadczasową siłę oddziaływania dzieł Mitoraja.
marmur karraryjski,
55 x 75 x 62 cm,
sygn. po prawej: MITORAJ
Proweniencja:
Paryż, kolekcja prywatna (od 1991).
Paryż, JGM Gallery. Własność artysty.
Reprodukowany:
Bill Nelson, "Simplex" [okładka albumu muzycznego], 2025.
„Héros de lumière” z 1987 roku to rzeźba, w której Igor Mitoraj podejmuje dialog z antykiem, nadając mu wymiar głęboko współczesny. Kompozycja składa się z dwóch fragmentarycznych głów, w które wbity został prostokątny klin. Pierwsza głowa – ustawiona pionowo – ukazuje klasycznie modelowaną twarz młodzieńca o harmonijnych rysach i pełnych ustach, tak charakterystycznych dla artysty. Druga, jakby odłupana i przesunięta, spoczywa u jej boku. Obie urwane na podobnej wysokości, są połową oblicza, echem całości. Wzajemnie przenikają się i dopełniają, tworząc napięcie między obecnością a brakiem.
Tytułowi „Bohaterowie światła” nie triumfują w geście zwycięstwa. Są wyciszeni, niemal milczący. Światło, przesuwając się po gładkiej powierzchni kamienia i załamując na surowych, przeciętych krawędziach, wydobywa dramat rozszczepionej tożsamości. Fragmentaryzacja nie jest tu znakiem destrukcji, lecz świadomym zabiegiem – metaforą dwoistej ludzkiej natury, niepełności istnienia, a także dialogiem między przeszłością i teraźniejszością. Mitoraj nie rekonstruuje antyku – przywołuje jego ducha, pozwalając formie trwać poza czasem.
Monumentalna wersja prezentowanej rzeźby, rok wcześniejsza, znajduje się w Yorkshire Sculpture Park, gdzie w otwartej przestrzeni pejzażu zyskuje jeszcze silniejszy wymiar symboliczny. Motyw ten powrócił również we współczesnej kulturze – w 2025 roku „Héros de lumière” pojawił się na okładce muzycznego albumu „Simplex” Billa Nelsona, potwierdzając ponadczasową siłę oddziaływania dzieł Mitoraja.