Izabela Ro. jest polską malarką związaną ze Śląskiem. Dzieciństwo spędziła w Katowicach, a obecnie mieszka i tworzy w Rudzie Śląskiej. Tworzy przede wszystkim w technice akrylowej na płótnie. Jej droga do malarstwa prowadziła przez teatr i szeroko rozumianą sztukę. Pracowała w Teatrze Gugalander oraz Teatrze Gry i Ludzie, współpracowała również z teatrem White Clown z Kijowa, Muzeum Historii Katowic oraz Centrum Scenografii Polskiej w Katowicach. Jej doświadczenie teatralne obejmowało zarówno pracę w środowisku teatralnym i scenograficznym, jak i udział w spektaklach. Kontakt ze sceną, scenografią i różnymi dziedzinami sztuki pozwolił jej przez lata zdobywać wiedzę, rozwijać wrażliwość wizualną i stopniowo odkrywać własną potrzebę wypowiedzi poprzez malarstwo. W centrum jej twórczości znajduje się kobieta – jej twarz, emocje, siła, relacje i wewnętrzny świat. Szczególne miejsce zajmuje motyw sióstr bliźniaczek. Jest to temat o osobistym znaczeniu dla artystki, która sama jest bliźniaczką. W swoich obrazach podejmuje poprzez niego kwestie podobieństwa i odrębności, bliskości, indywidualności oraz relacji pomiędzy dwiema osobami. Jej malarstwo charakteryzuje się intensywnym kolorem, stylizowaną figuracją, geometryzacją form i wyrazistą konstrukcją obrazu. Artystka świadomie odchodzi od realistycznego odwzorowania, upraszczając i deformując postać na rzecz ekspresji oraz własnego języka wizualnego. Charakterystyczne kobiece twarze, geometryczne fryzury i nakrycia głowy, mocne kontury, kontrastowe płaszczyzny koloru oraz elementy roślinne, zwierzęce i symboliczne tworzą rozpoznawalny świat jej obrazów. Drugim ważnym obszarem jej twórczości jest malarstwo abstrakcyjne, w którym szczególne znaczenie nadaje kolorowi. Fascynacja barwą prowadzi ją ku organicznym, płynnym formom inspirowanym naturą i jej nieustannym ruchem. Kształty przenikają się, nakładają i pozostają ze sobą w stanie wzajemnej zależności, tworząc dynamiczne struktury nawiązujące do biologicznych form i procesów zachodzących w przyrodzie. W abstrakcjach artystka pozwala kolorowi, rytmowi i formie swobodnie współistnieć, budując poczucie przepływu, jedności i symbiozy. Jej twórczość rozwija się na styku współczesnego malarstwa figuratywnego, surrealizmu i dekoracyjności, z elementami pop-artu oraz inspiracjami estetyką Art Déco. Artystka nie traktuje jednak żadnego nurtu ani jednego twórcy jako bezpośredniego wzorca. Jej język malarski kształtuje się poprzez spotkanie wielu różnych doświadczeń i fascynacji. Ważnym źródłem inspiracji są dla niej również sztuki teatralne, opera i film – ich atmosfera, narracja, postać, scenografia, światło i sposób budowania emocji. Jednocześnie ważnym źródłem inspiracji pozostaje dla niej sztuka współczesna.
Chętnie odwiedza galerie i muzea, traktując kontakt ze sztuką jako przestrzeń obserwacji, kontemplacji i nieustannego poszerzania własnej wrażliwości.
Wystawy i projekty
2024
„Śniło mi się” – wystawa indywidualna, Galeria Szyb Wilson, Katowice.
2025
Projekt i wykonanie scenografii do spektaklu dla dzieci Teatru Gry i Ludzie.
2026
„Kobieta” – wystawa zbiorowa, Centrum Sztuki Współczesnej w Brzegu.
REMIX – projekt Kamila Jaczyńskiego – wystawy zbiorowe prezentowane w Warszawie, Poznaniu i Wrocławiu.
XXVII Festiwal Sztuki Wysokiej „Wszystko i nic” – wystawa zbiorowa, Bytom.
„Bytom nondum vidit!” / projekt „Nondum” – interdyscyplinarne przedsięwzięcie Teatru Sztukoffnia, łączące malarstwo, teatr i słowo.
akryl, płótno, 90 x 90 cm,
sygn. p.d.: IRo, 2026 r,
Izabela Ro. jest polską malarką związaną ze Śląskiem. Dzieciństwo spędziła w Katowicach, a obecnie mieszka i tworzy w Rudzie Śląskiej. Tworzy przede wszystkim w technice akrylowej na płótnie. Jej droga do malarstwa prowadziła przez teatr i szeroko rozumianą sztukę. Pracowała w Teatrze Gugalander oraz Teatrze Gry i Ludzie, współpracowała również z teatrem White Clown z Kijowa, Muzeum Historii Katowic oraz Centrum Scenografii Polskiej w Katowicach. Jej doświadczenie teatralne obejmowało zarówno pracę w środowisku teatralnym i scenograficznym, jak i udział w spektaklach. Kontakt ze sceną, scenografią i różnymi dziedzinami sztuki pozwolił jej przez lata zdobywać wiedzę, rozwijać wrażliwość wizualną i stopniowo odkrywać własną potrzebę wypowiedzi poprzez malarstwo. W centrum jej twórczości znajduje się kobieta – jej twarz, emocje, siła, relacje i wewnętrzny świat. Szczególne miejsce zajmuje motyw sióstr bliźniaczek. Jest to temat o osobistym znaczeniu dla artystki, która sama jest bliźniaczką. W swoich obrazach podejmuje poprzez niego kwestie podobieństwa i odrębności, bliskości, indywidualności oraz relacji pomiędzy dwiema osobami. Jej malarstwo charakteryzuje się intensywnym kolorem, stylizowaną figuracją, geometryzacją form i wyrazistą konstrukcją obrazu. Artystka świadomie odchodzi od realistycznego odwzorowania, upraszczając i deformując postać na rzecz ekspresji oraz własnego języka wizualnego. Charakterystyczne kobiece twarze, geometryczne fryzury i nakrycia głowy, mocne kontury, kontrastowe płaszczyzny koloru oraz elementy roślinne, zwierzęce i symboliczne tworzą rozpoznawalny świat jej obrazów. Drugim ważnym obszarem jej twórczości jest malarstwo abstrakcyjne, w którym szczególne znaczenie nadaje kolorowi. Fascynacja barwą prowadzi ją ku organicznym, płynnym formom inspirowanym naturą i jej nieustannym ruchem. Kształty przenikają się, nakładają i pozostają ze sobą w stanie wzajemnej zależności, tworząc dynamiczne struktury nawiązujące do biologicznych form i procesów zachodzących w przyrodzie. W abstrakcjach artystka pozwala kolorowi, rytmowi i formie swobodnie współistnieć, budując poczucie przepływu, jedności i symbiozy. Jej twórczość rozwija się na styku współczesnego malarstwa figuratywnego, surrealizmu i dekoracyjności, z elementami pop-artu oraz inspiracjami estetyką Art Déco. Artystka nie traktuje jednak żadnego nurtu ani jednego twórcy jako bezpośredniego wzorca. Jej język malarski kształtuje się poprzez spotkanie wielu różnych doświadczeń i fascynacji. Ważnym źródłem inspiracji są dla niej również sztuki teatralne, opera i film – ich atmosfera, narracja, postać, scenografia, światło i sposób budowania emocji. Jednocześnie ważnym źródłem inspiracji pozostaje dla niej sztuka współczesna.
Chętnie odwiedza galerie i muzea, traktując kontakt ze sztuką jako przestrzeń obserwacji, kontemplacji i nieustannego poszerzania własnej wrażliwości.
Wystawy i projekty
2024
„Śniło mi się” – wystawa indywidualna, Galeria Szyb Wilson, Katowice.
2025
Projekt i wykonanie scenografii do spektaklu dla dzieci Teatru Gry i Ludzie.
2026
„Kobieta” – wystawa zbiorowa, Centrum Sztuki Współczesnej w Brzegu.
REMIX – projekt Kamila Jaczyńskiego – wystawy zbiorowe prezentowane w Warszawie, Poznaniu i Wrocławiu.
XXVII Festiwal Sztuki Wysokiej „Wszystko i nic” – wystawa zbiorowa, Bytom.
„Bytom nondum vidit!” / projekt „Nondum” – interdyscyplinarne przedsięwzięcie Teatru Sztukoffnia, łączące malarstwo, teatr i słowo.