Tomasz Górnicki (ur. 1986 w Warszawie) jest absolwentem Wydziału Rzeźby Warszawskiej ASP, w 2010 roku obronił dyplom z wyróżnieniem w pracowni Janusza Antoniego Pastwy.
Jest jednym z najciekawszych rzeźbiarzy młodego pokolenia w Polsce, łączącym klasyczne, warsztatowe wykształcenie z kreacją, wyobraźnią i odwagą na polu eksperymentów estetycznych. W swojej twórczości płynnie porusza się w obrębie technik i materiałów naprzemiennie pracując w marmurze, glinie, brązie czy stali. Górnicki jest także jednym z niewielu rzeźbiarzy w Europie, którzy w tak bezkompromisowy sposób anektują przestrzeń ulicy na potrzeby swojej twórczości. "Fascynuje mnie anatomia w zestawieniu z geometrią, napięcia wynikające z formy. W logiczną strukturę staram się wprowadzić pierwiastek chaosu: emocje. Napędza mnie permanentne uczucie upływu czasu, gdzie piękno równoznaczne jest ze stratą.
brąz patynowany
28 x 26 x 26 cm
postument 100 cm
edycja 7/12
sygn. „Gornicki+”
Rzeźba podarowana przez Autora
Tomasz Górnicki (ur. 1986 w Warszawie) jest absolwentem Wydziału Rzeźby Warszawskiej ASP, w 2010 roku obronił dyplom z wyróżnieniem w pracowni Janusza Antoniego Pastwy.
Jest jednym z najciekawszych rzeźbiarzy młodego pokolenia w Polsce, łączącym klasyczne, warsztatowe wykształcenie z kreacją, wyobraźnią i odwagą na polu eksperymentów estetycznych. W swojej twórczości płynnie porusza się w obrębie technik i materiałów naprzemiennie pracując w marmurze, glinie, brązie czy stali. Górnicki jest także jednym z niewielu rzeźbiarzy w Europie, którzy w tak bezkompromisowy sposób anektują przestrzeń ulicy na potrzeby swojej twórczości. "Fascynuje mnie anatomia w zestawieniu z geometrią, napięcia wynikające z formy. W logiczną strukturę staram się wprowadzić pierwiastek chaosu: emocje. Napędza mnie permanentne uczucie upływu czasu, gdzie piękno równoznaczne jest ze stratą.