JAN BERDYSZAK (1934 Zawory-2014 Poznań)
Jeden z najbardziej wszechstronnych i wpływowych polskich artystów współczesnych. Wybitny rzeźbiarz, malarz, grafik, twórca instalacji, teoretyk sztuki oraz scenograf. Jego twórczość wyróżnia analityczna postawa i naukowy charakter, a poszukiwania koncentrują się wokół zagadnień gęstości, pustki, potencjalności oraz przestrzeni określanej przez niego jako byt pierwszy.
Studiował w latach 1952–1958 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, gdzie uzyskał dyplom w zakresie rzeźby u prof. Bazylego Wójtowicza. Przez dekady związany z macierzystą uczelnią jako wybitny pedagog. Za zasługi dla kultury został wyróżniony między innymi Nagrodą im. Jana Cybisa, Krzyżem Kawalerskim oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Doktoratem Honoris Causa Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie.
Artysta realizował swoje idee w cyklach, w których rozważał różne warianty danego zagadnienia, niekiedy opracowując podjęte wątki na nowo w kolejnych seriach. Do najważniejszych należą „Koła podwójne”, „Obszary koncentrujące” oraz radykalny, późny cykl „Reszty reszt”, badający pojęcie fragmentu i ubytku.
Badał w nim to, co pozostaje z całości – „reszty”, które same w sobie stają się nowymi bytami. Nie stanowią one opozycji do całości, lecz są jej autonomiczną częścią.
Jego obrazy, rysunki, grafiki i rzeźby znajdują się w najważniejszych kolekcjach prywatnych i muzealnych w kraju i za granicą.
W 2025 roku dzieło „Dzień urodzenia” z 1972 roku trafiło do imponującej kolekcji paryskiego Centre Georges Pompidou – jednego z najważniejszych muzeów sztuki współczesnej na świecie. Tym samym artysta dołączył do grona innych wybitnych polskich twórców, których prace znajdują się w tych zbiorach, takich jak: Wojciech Fangor, Henryk Stażewski, Katarzyna Kobro, Władysław Strzemiński, Stefan Gierowski oraz Józef Hałas.
Akryl, deska, płótno, 37 × 88 cm
Dar od Rodziny Artysty
JAN BERDYSZAK (1934 Zawory-2014 Poznań)
Jeden z najbardziej wszechstronnych i wpływowych polskich artystów współczesnych. Wybitny rzeźbiarz, malarz, grafik, twórca instalacji, teoretyk sztuki oraz scenograf. Jego twórczość wyróżnia analityczna postawa i naukowy charakter, a poszukiwania koncentrują się wokół zagadnień gęstości, pustki, potencjalności oraz przestrzeni określanej przez niego jako byt pierwszy.
Studiował w latach 1952–1958 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, gdzie uzyskał dyplom w zakresie rzeźby u prof. Bazylego Wójtowicza. Przez dekady związany z macierzystą uczelnią jako wybitny pedagog. Za zasługi dla kultury został wyróżniony między innymi Nagrodą im. Jana Cybisa, Krzyżem Kawalerskim oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz Doktoratem Honoris Causa Akademii Sztuk Pięknych w Bratysławie.
Artysta realizował swoje idee w cyklach, w których rozważał różne warianty danego zagadnienia, niekiedy opracowując podjęte wątki na nowo w kolejnych seriach. Do najważniejszych należą „Koła podwójne”, „Obszary koncentrujące” oraz radykalny, późny cykl „Reszty reszt”, badający pojęcie fragmentu i ubytku.
Badał w nim to, co pozostaje z całości – „reszty”, które same w sobie stają się nowymi bytami. Nie stanowią one opozycji do całości, lecz są jej autonomiczną częścią.
Jego obrazy, rysunki, grafiki i rzeźby znajdują się w najważniejszych kolekcjach prywatnych i muzealnych w kraju i za granicą.
W 2025 roku dzieło „Dzień urodzenia” z 1972 roku trafiło do imponującej kolekcji paryskiego Centre Georges Pompidou – jednego z najważniejszych muzeów sztuki współczesnej na świecie. Tym samym artysta dołączył do grona innych wybitnych polskich twórców, których prace znajdują się w tych zbiorach, takich jak: Wojciech Fangor, Henryk Stażewski, Katarzyna Kobro, Władysław Strzemiński, Stefan Gierowski oraz Józef Hałas.