Gwasze są oryginalnymi projektami Clerca do monumentalnego dzieła w 10 tomach "Histoire de France" – Éditions du Panthéon (1953–1955). Każdy tom był dedykowany innej epoce lub dynastii.
Scena 1.
Henryk IV Burbon podczas bitwy pod Arques (1589). Rycerz na białym koniu ma na hełmie wyjątkowo duży, efektowny biały pióropusz. To najważniejszy atrybut Henryka IV. Przed bitwą pod Ivry miał on wypowiedzieć słynne słowa: „Ralliez-vous à mon panache blanc, vous le trouverez toujours au chemin de la victoire et de l'honneur” („Podążajcie za moim białym pióropuszem, zawsze znajdziecie go na drodze do zwycięstwa i honoru”). W dolnym rogu obrazu Jean-Robert Clerc umieścił piramidę kul armatnich. Bitwa pod Arques była jednym z pierwszych wielkich starć, w których Henryk IV, mimo mniejszej liczebności wojsk, odniósł zwycięstwo dzięki umiejętnemu wykorzystaniu artylerii ustawionej na zamku w Arques.
Scena 2.
Karola III Prostak (władca frankijski) nadaje ziemie Normandii Rolfowi (znanemu również jako Rollo), wodzowi wikingów. To historyczny traktat z Saint-Clair-sur-Epte z 911 roku, który był kluczowy dla powstania Księstwa Normandii i zatrzymania wikińskich najazdów na serce Francji. Karol III siedzi w zamyśleniu, co nie jest przejawem królewskiej dumy, lecz politycznego ciężaru decyzji o oddaniu ziemi. Rolf stoi z mieczem skierowanym w dół, co w kontekście feudalnym jest gestem poddaństwa i lojalności w zamian za lenno.
Scena 3.
Upadek Wilhelma w momencie przybycia na angielską ziemię. Na odrociu autorski napis ołówkiem: "La chute de Guillaume a son arrivée sur le sol anglais". Jest to słynny moment z podboju Anglii w 1066 roku. Wilhelm Zdobywca (książę Normandii) po zejściu na ląd w Anglii potknął się i upadł. Zamiast uznać to za zły omen, miał zawołać, że w ten sposób „bierze Anglię w posiadanie”. Obraz przedstawia rycerza w kolczudze, klęczącego na plaży, z okrętami wikingów (drakkarami) w tle.
Scena 4.
Proces Joanny d’Arc w Rouen - stolica Normandii, która wówczas znajdowała się pod okupacją angielską (1431).
Proces Joanny d’Arc w Rouen (1431) to jedno z najbardziej znanych i kontrowersyjnych wydarzeń w historii średniowiecza. Proces nie był jedynie sprawą religijną; był to proces polityczny, mający na celu zdyskredytowanie króla Francji Karola VII. Jeśli bowiem Joanna byłaby uznana za czarownicę lub heretyczkę, oznaczałoby to, że Karol VII został koronowany dzięki pomocy szatana.
Scena 5.
Założenie portu Le Havre przez Franciszka I. Scena przedstawia króla Franciszka I (panującego w latach 1515–1547) w momencie, gdy dogląda budowy nowego portu w Normandii. W 1517 roku Franciszek I podjął decyzję o założeniu Le Havre (wówczas Franciscopolis), aby stworzyć potężną bazę morską i handlową dla Francji, która mogłaby konkurować z innymi portami.
Scena 6.
Ludwik XI (zwany „Pająkiem”). Widzimy go od tyłu, co jest zabiegiem celowym – król ten był znany z tego, że rzadko pokazywał twarz, działał w cieniu i zawsze „pociągał za sznurki”. Ma na sobie czarny kaftan i charakterystyczny pomarańczowy kołnierz Orderu Świętego Michała (z muszlami). Jest to insygnium Orderu Świętego Michała, który Ludwik XI ustanowił w 1469 roku. Ludwik XI słynął z zamiłowania do intryg i osobistego nadzorowania spraw państwowych. Scena oglądania pierścienia idealnie oddaje jego charakter – monarchy, który „widział wszystko i wiedział wszystko”.
gwasz; karton, 11 x 18 cm każdy w świetle passe – partout; wspólnie oprawione w ramę 55 x 57 cm; wszystkie sygnowane przez autora. Każdy gwasz ma na odwrociu opis ołówkiem wykonany ręką autora.
Zobacz katalogGwasze są oryginalnymi projektami Clerca do monumentalnego dzieła w 10 tomach "Histoire de France" – Éditions du Panthéon (1953–1955). Każdy tom był dedykowany innej epoce lub dynastii.
Scena 1.
Henryk IV Burbon podczas bitwy pod Arques (1589). Rycerz na białym koniu ma na hełmie wyjątkowo duży, efektowny biały pióropusz. To najważniejszy atrybut Henryka IV. Przed bitwą pod Ivry miał on wypowiedzieć słynne słowa: „Ralliez-vous à mon panache blanc, vous le trouverez toujours au chemin de la victoire et de l'honneur” („Podążajcie za moim białym pióropuszem, zawsze znajdziecie go na drodze do zwycięstwa i honoru”). W dolnym rogu obrazu Jean-Robert Clerc umieścił piramidę kul armatnich. Bitwa pod Arques była jednym z pierwszych wielkich starć, w których Henryk IV, mimo mniejszej liczebności wojsk, odniósł zwycięstwo dzięki umiejętnemu wykorzystaniu artylerii ustawionej na zamku w Arques.
Scena 2.
Karola III Prostak (władca frankijski) nadaje ziemie Normandii Rolfowi (znanemu również jako Rollo), wodzowi wikingów. To historyczny traktat z Saint-Clair-sur-Epte z 911 roku, który był kluczowy dla powstania Księstwa Normandii i zatrzymania wikińskich najazdów na serce Francji. Karol III siedzi w zamyśleniu, co nie jest przejawem królewskiej dumy, lecz politycznego ciężaru decyzji o oddaniu ziemi. Rolf stoi z mieczem skierowanym w dół, co w kontekście feudalnym jest gestem poddaństwa i lojalności w zamian za lenno.
Scena 3.
Upadek Wilhelma w momencie przybycia na angielską ziemię. Na odrociu autorski napis ołówkiem: "La chute de Guillaume a son arrivée sur le sol anglais". Jest to słynny moment z podboju Anglii w 1066 roku. Wilhelm Zdobywca (książę Normandii) po zejściu na ląd w Anglii potknął się i upadł. Zamiast uznać to za zły omen, miał zawołać, że w ten sposób „bierze Anglię w posiadanie”. Obraz przedstawia rycerza w kolczudze, klęczącego na plaży, z okrętami wikingów (drakkarami) w tle.
Scena 4.
Proces Joanny d’Arc w Rouen - stolica Normandii, która wówczas znajdowała się pod okupacją angielską (1431).
Proces Joanny d’Arc w Rouen (1431) to jedno z najbardziej znanych i kontrowersyjnych wydarzeń w historii średniowiecza. Proces nie był jedynie sprawą religijną; był to proces polityczny, mający na celu zdyskredytowanie króla Francji Karola VII. Jeśli bowiem Joanna byłaby uznana za czarownicę lub heretyczkę, oznaczałoby to, że Karol VII został koronowany dzięki pomocy szatana.
Scena 5.
Założenie portu Le Havre przez Franciszka I. Scena przedstawia króla Franciszka I (panującego w latach 1515–1547) w momencie, gdy dogląda budowy nowego portu w Normandii. W 1517 roku Franciszek I podjął decyzję o założeniu Le Havre (wówczas Franciscopolis), aby stworzyć potężną bazę morską i handlową dla Francji, która mogłaby konkurować z innymi portami.
Scena 6.
Ludwik XI (zwany „Pająkiem”). Widzimy go od tyłu, co jest zabiegiem celowym – król ten był znany z tego, że rzadko pokazywał twarz, działał w cieniu i zawsze „pociągał za sznurki”. Ma na sobie czarny kaftan i charakterystyczny pomarańczowy kołnierz Orderu Świętego Michała (z muszlami). Jest to insygnium Orderu Świętego Michała, który Ludwik XI ustanowił w 1469 roku. Ludwik XI słynął z zamiłowania do intryg i osobistego nadzorowania spraw państwowych. Scena oglądania pierścienia idealnie oddaje jego charakter – monarchy, który „widział wszystko i wiedział wszystko”.