Tamara Łempicka, nazywana „baronową z pędzlem”, w obrazie La Dormeuse (Śpiąca) z 1930 roku osiągnęła szczyt swojego unikalnego stylu, łączącego dekoracyjność Art Deco z postkubistyczną formą. To jedno z jej najbardziej zmysłowych i ikonicznych dzieł. Łempicka stosuje tutaj swój charakterystyczny, ciasny kadr. Postać kobiety niemal „rozpiera” ramy obrazu, co nadaje kompozycji monumentalny, niemal rzeźbiarski charakter.
Biografowie Łempickiej stawiają śmiałą tezę, że kobiety przedstawione na tej kompozycji, to Łempicka i Ira Perrot, która była przyjaciółką i kochanką Łempickiej.