Franz Graf von Falkenhayn (1827–1898) był austriackim ziemianinem, politykiem i działaczem leśnym. Urodził się 17 listopada 1827 roku w Wiedniu jako syn generała kawalerii Eugena Grafa von Falkenhayna i Karoline, z domu Gräfin Colloredo-Wallsee. Należał do starego rodu szlacheckiego Falkenhaynów, osiadłego w Austrii i na Śląsku. Początkowo służył w armii austriackiej; doszedł do stopnia podpułkownika. Po odejściu ze służby poświęcił się zarządzaniu rodzinnymi dobrami, między innymi Ottenschlagiem i Walpersdorfem. Zajmował się także leśnictwem i działał w środowiskach rolniczych. Od 1867 roku był dziedzicznym członkiem austriackiej Izby Panów, a wcześniej zasiadał w parlamencie krajowym Dolnej Austrii. Był związany z nurtem konserwatywnym. W 1897 roku został prezesem Austriackiego Czerwonego Krzyża. Falkenhayn otrzymał Order Złotego Runa w 1892 roku oraz Order Żelaznej Korony I klasy. Był także kawalerem Krzyża Zasługi Wojskowej, przyznanego za służbę w kampaniach 1848–1849. Zmarł 7 września 1898 roku w swoim majątku Ottenschlag.