Praca „Zbiór Niepewności” jest odpowiedzią na hasło „Bestiariusz” - motyw przewodni najnowszej edycji „Spragnieni Piękna”. „Bestiariusz” to także tytuł otwierającej się w listopadzie w Muzeum Narodowym w Warszawie wystawy poświęconej zwierzętom w kulturze.
Moja coraz silniejsza skłonność do abstrakcji kazała mi zrezygnować z kuszącego bogactwa biologicznych form, narzucającego się przez zadany temat. Chcąc pozostać w swoim języku i tym co od jakiegoś czasu zajmuje moją uwagę, wybrałam na przedmiot refleksji naturę poznania i relację w jaką wchodzimy ze światem jako istoty ludzkie.
Praca formalnie odnosi się do późniejszych od bestiariuszy o dwa wieki gabinetów osobliwości – empirycznej i bardziej racjonalnej kontynuacji tej samej potrzeby nazywania i katalogowania. To z nich wywodzą się nowoczesne muzea przyrodnicze, etnograficzne i archeologiczne. Jest w tej potrzebie kolekcjonowania coś fascynującego i przerażającego jednocześnie. Ciekawość, zachwyt nad zjawiskami i chęć zrozumienia, splata się z pragnieniem gromadzenia i posiadania. Jako dziecko nie mogłam rozstrzygnąć, czy motyle przyszpilone w gablocie są bardziej piękne, czy smutne.
Moja praca jest rodzajem gabloty, która zawiera zbiór ceramicznych krążków dający się organizować i porządkować na wiele sposobów. Jest to zbiór otwarty na zmianę i współtworzenie. Wartością, która prowadzi mnie i mam nadzieję odbiorcę w tych eksperymentach z różnorodnością i złożonością, jest kolor. Choć przebadany przez naukę nadal pozostaje pełen symbolicznych znaczeń i tajemnic wynikających z ograniczeń naszej percepcji.
Niepewność jest nieodzownym uczuciem towarzyszącym mi w tworzeniu i poznawaniu. Zaczynam widzieć w niej wartość, ponieważ jest opozycją do Pewności, która unieruchamia formy i betonuje znaczenia.
Magda Jurek (ur. 1979 r.) – artystka i projektantka, absolwentka malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, ceramiczka, założycielka studia Pani Jurek. W swojej praktyce artystycznej porusza się na styku malarstwa, rzeźby, obiektu i instalacji. Pracując głównie w ceramice skupia się na relacjach pomiędzy kolorem, światłem, formą i przestrzenią. U podstaw jej prac leży myślenie malarskie, które przenosi poza płaszczyznę tradycyjnego obrazu. Jej prace często pozostają otwarte na interakcję z odbiorcą i otoczeniem, zmieniając się w zależności od sposobu ich ekspozycji i użytkowania.
Praktyka Magdy Jurek wyrasta z zainteresowania granicami pomiędzy sztuką, rzemiosłem i designem. Projekty użytkowe tworzone przez Magdę Jurek, są częścią szerszej refleksji na temat relacji człowieka z przedmiotem, oraz jego funkcji, znaczenia i istnienia w przestrzeni.
Wszystkie realizacje powstają w prowadzonej przez artystkę manufakturze, gdzie proces projektowania pozostaje ściśle związany z doświadczeniem materiału i ręcznej pracy.
Prace Magdy Jurek znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”.
ceramika ręcznie szkliwiona,
156x95,6
Praca „Zbiór Niepewności” jest odpowiedzią na hasło „Bestiariusz” - motyw przewodni najnowszej edycji „Spragnieni Piękna”. „Bestiariusz” to także tytuł otwierającej się w listopadzie w Muzeum Narodowym w Warszawie wystawy poświęconej zwierzętom w kulturze.
Moja coraz silniejsza skłonność do abstrakcji kazała mi zrezygnować z kuszącego bogactwa biologicznych form, narzucającego się przez zadany temat. Chcąc pozostać w swoim języku i tym co od jakiegoś czasu zajmuje moją uwagę, wybrałam na przedmiot refleksji naturę poznania i relację w jaką wchodzimy ze światem jako istoty ludzkie.
Praca formalnie odnosi się do późniejszych od bestiariuszy o dwa wieki gabinetów osobliwości – empirycznej i bardziej racjonalnej kontynuacji tej samej potrzeby nazywania i katalogowania. To z nich wywodzą się nowoczesne muzea przyrodnicze, etnograficzne i archeologiczne. Jest w tej potrzebie kolekcjonowania coś fascynującego i przerażającego jednocześnie. Ciekawość, zachwyt nad zjawiskami i chęć zrozumienia, splata się z pragnieniem gromadzenia i posiadania. Jako dziecko nie mogłam rozstrzygnąć, czy motyle przyszpilone w gablocie są bardziej piękne, czy smutne.
Moja praca jest rodzajem gabloty, która zawiera zbiór ceramicznych krążków dający się organizować i porządkować na wiele sposobów. Jest to zbiór otwarty na zmianę i współtworzenie. Wartością, która prowadzi mnie i mam nadzieję odbiorcę w tych eksperymentach z różnorodnością i złożonością, jest kolor. Choć przebadany przez naukę nadal pozostaje pełen symbolicznych znaczeń i tajemnic wynikających z ograniczeń naszej percepcji.
Niepewność jest nieodzownym uczuciem towarzyszącym mi w tworzeniu i poznawaniu. Zaczynam widzieć w niej wartość, ponieważ jest opozycją do Pewności, która unieruchamia formy i betonuje znaczenia.
Magda Jurek (ur. 1979 r.) – artystka i projektantka, absolwentka malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, ceramiczka, założycielka studia Pani Jurek. W swojej praktyce artystycznej porusza się na styku malarstwa, rzeźby, obiektu i instalacji. Pracując głównie w ceramice skupia się na relacjach pomiędzy kolorem, światłem, formą i przestrzenią. U podstaw jej prac leży myślenie malarskie, które przenosi poza płaszczyznę tradycyjnego obrazu. Jej prace często pozostają otwarte na interakcję z odbiorcą i otoczeniem, zmieniając się w zależności od sposobu ich ekspozycji i użytkowania.
Praktyka Magdy Jurek wyrasta z zainteresowania granicami pomiędzy sztuką, rzemiosłem i designem. Projekty użytkowe tworzone przez Magdę Jurek, są częścią szerszej refleksji na temat relacji człowieka z przedmiotem, oraz jego funkcji, znaczenia i istnienia w przestrzeni.
Wszystkie realizacje powstają w prowadzonej przez artystkę manufakturze, gdzie proces projektowania pozostaje ściśle związany z doświadczeniem materiału i ręcznej pracy.
Prace Magdy Jurek znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Galerii Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”.