Proweniencja:
kolekcja instytucjonalna, Warszawa
Galeria Esta
„Człowiek – ludzie" to jeden z najbardziej znanych cykli poezji konkretnej Stanisława Dróżdża, realizowany na początku lat 70. (ok. 1970–1974). Prace, występujące m.in. w formie maszynopisów i odbitek fotograficznych, podejmują temat relacji jednostki i zbiorowości poprzez operowanie powtórzeniem oraz redukcją liter i słów. Cykl ten analizuje pojęcia egzystencjalne, społeczne i strukturalne, należąc do kanonicznych realizacji polskiej sztuki konceptualnej.
Podstawą prac są tzw. pojęciokształty, w których słowa „człowiek" i „ludzie" zostają uporządkowane w precyzyjne układy graficzne, przywodzące na myśl konstrukcje logiczne lub matematyczne. Charakterystyczna jest tu skrajna oszczędność środków – forma wizualna pełni bezpośrednio funkcję nośnika treści pojęciowej. Twórczość Dróżdża, jako jednego z pionierów poezji konkretnej w Polsce, konsekwentnie łączy język literacki z formą plastyczną.
Ta realizacja opiera się na relacjach między pojęciami „człowiek" i „ludzie". Składa się z sześciu czarnych odbitek fotograficznych w formie poziomych prostokątów, ułożonych w dwóch kolumnach i trzech rzędach. Na każdym z nich centralnie umieszczono jedno słowo zapisane białymi literami, w sekwencji czytanej od lewej do prawej i z góry na dół: „człowiek", „ludzie" / „ludzie", „człowiek" / „człowiek", „ludzie".
Artysta wykorzystał multiplikacje i przekształcenia: każde słowo jest wypełnione wielokrotnym powtórzeniem splecionych słów „człowiek" i „ludzie" , tworząc gęstą, trudną do rozróżnienia strukturę wizualną.
Realizacja ta stanowi refleksję nad relacją między jednostką a zbiorowością – między „człowiekiem" a „ludźmi" – ukazując napięcie między indywidualnością a wspólnotą.
Pierwotnie praca prezentowana była w formie ręcznie malowanej i pisanej planszy umieszczonej bezpośrednio na podłodze.
Praca w oprawie klasy muzealnej.
Certyfikat Galerii Esta.
Potwierdzona autentyczność odbitek przez Annę Drożdż, żonę artysty.
6 odbitek żelatynowo-srebrowych, papier fotograficzny
wymiary odbitek: 28 x 39 cm (każda)
wymiar całości w oprawie muzelanej: 102,5 x 94 cm
Certyfikat Galerii Esta. Potwierdzona autentyczność odbitek przez Annę Drożdż, żonę artysty.
Proweniencja:
kolekcja instytucjonalna, Warszawa
Galeria Esta
„Człowiek – ludzie" to jeden z najbardziej znanych cykli poezji konkretnej Stanisława Dróżdża, realizowany na początku lat 70. (ok. 1970–1974). Prace, występujące m.in. w formie maszynopisów i odbitek fotograficznych, podejmują temat relacji jednostki i zbiorowości poprzez operowanie powtórzeniem oraz redukcją liter i słów. Cykl ten analizuje pojęcia egzystencjalne, społeczne i strukturalne, należąc do kanonicznych realizacji polskiej sztuki konceptualnej.
Podstawą prac są tzw. pojęciokształty, w których słowa „człowiek" i „ludzie" zostają uporządkowane w precyzyjne układy graficzne, przywodzące na myśl konstrukcje logiczne lub matematyczne. Charakterystyczna jest tu skrajna oszczędność środków – forma wizualna pełni bezpośrednio funkcję nośnika treści pojęciowej. Twórczość Dróżdża, jako jednego z pionierów poezji konkretnej w Polsce, konsekwentnie łączy język literacki z formą plastyczną.
Ta realizacja opiera się na relacjach między pojęciami „człowiek" i „ludzie". Składa się z sześciu czarnych odbitek fotograficznych w formie poziomych prostokątów, ułożonych w dwóch kolumnach i trzech rzędach. Na każdym z nich centralnie umieszczono jedno słowo zapisane białymi literami, w sekwencji czytanej od lewej do prawej i z góry na dół: „człowiek", „ludzie" / „ludzie", „człowiek" / „człowiek", „ludzie".
Artysta wykorzystał multiplikacje i przekształcenia: każde słowo jest wypełnione wielokrotnym powtórzeniem splecionych słów „człowiek" i „ludzie" , tworząc gęstą, trudną do rozróżnienia strukturę wizualną.
Realizacja ta stanowi refleksję nad relacją między jednostką a zbiorowością – między „człowiekiem" a „ludźmi" – ukazując napięcie między indywidualnością a wspólnotą.
Pierwotnie praca prezentowana była w formie ręcznie malowanej i pisanej planszy umieszczonej bezpośrednio na podłodze.
Praca w oprawie klasy muzealnej.
Certyfikat Galerii Esta.
Potwierdzona autentyczność odbitek przez Annę Drożdż, żonę artysty.