Proweniencja:
depozyt Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu
Okna Sztuki, 2007
Wystawiany:
Muzeum Narodowe Kielce, 2011
Reprodukowany w katalogu wystawy, Muzeum Narodowe Kielce, 2011, nr 64
Henryk Grabiński (1843–1903) należał do najwybitniejszych polskich pejzażystów drugiej połowy XIX wieku. Pierwsze wykształcenie zdobył jako złotnik i jubiler, jednak wcześnie poświęcił się malarstwu. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Alberta Zimmermanna, a następnie kontynuował naukę w Monachium. Po powrocie do kraju związał się z Krakowem i Lwowem, podróżując po Galicji, Tatrach i Pieninach w poszukiwaniu motywów do swoich obrazów. W latach 1873–1877 wykładał pejzaż i rysunek w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a wśród jego uczniów znaleźli się m.in. Jacek Malczewski, Roman Kochanowski i Maurycy Gottlieb.
Górskie krajobrazy należały do najważniejszych tematów podejmowanych przez Grabińskiego. W prezentowanym „Pejzażu górskim” rozległość i monumentalizm natury budowane są poprzez uważną obserwację światła oraz atmosfery. Artysta pozostaje wierny rzeczywistemu charakterowi krajobrazu, nie rezygnując przy tym z malarskiej wrażliwości na zmienność powietrza i nastroju.
olej, płótno (dublowane)
30 x 42 cm
w oprawie: 53 x 65 cm
sygn. l.d.: Henryk Grabiński 889 (?)
Proweniencja:
depozyt Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu
Okna Sztuki, 2007
Wystawiany:
Muzeum Narodowe Kielce, 2011
Reprodukowany w katalogu wystawy, Muzeum Narodowe Kielce, 2011, nr 64
Henryk Grabiński (1843–1903) należał do najwybitniejszych polskich pejzażystów drugiej połowy XIX wieku. Pierwsze wykształcenie zdobył jako złotnik i jubiler, jednak wcześnie poświęcił się malarstwu. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Alberta Zimmermanna, a następnie kontynuował naukę w Monachium. Po powrocie do kraju związał się z Krakowem i Lwowem, podróżując po Galicji, Tatrach i Pieninach w poszukiwaniu motywów do swoich obrazów. W latach 1873–1877 wykładał pejzaż i rysunek w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a wśród jego uczniów znaleźli się m.in. Jacek Malczewski, Roman Kochanowski i Maurycy Gottlieb.
Górskie krajobrazy należały do najważniejszych tematów podejmowanych przez Grabińskiego. W prezentowanym „Pejzażu górskim” rozległość i monumentalizm natury budowane są poprzez uważną obserwację światła oraz atmosfery. Artysta pozostaje wierny rzeczywistemu charakterowi krajobrazu, nie rezygnując przy tym z malarskiej wrażliwości na zmienność powietrza i nastroju.