Henri Hayden był francuskim malarzem i rysownikiem polskiego pochodzenia, wywodzącym się ze Szkoły Paryskiej. Urodził się w Warszawie w 1883 roku w rodzinie kupieckiej. Od 1902 roku studiował na Politechnice Warszawskiej i w Szkole Sztuk Pięknych. W 1907 roku Hayden przeprowadził się do Paryża, do pracowni przy bulwarze Saint-Michel i studiował w akademii „La Palette". Od 1909 roku malarz regularnie podróżował do Bretanii, do Pont-Aven i Le Pouldu, gdzie poznał Władysława Ślewińskiego. Od 1914 roku Hayden bywał w towarzystwie kubistów, takich jak Pablo Picasso, Juan Gris i Jean Metzinger. Malował przede wszystkim martwe natury, pejzaże i kompozycje figuralne, posługując się uproszczoną formą i harmonijną kolorystyką. W późniejszym okresie jego twórczość stała się bardziej liryczna i syntetyczna, zachowując jednak wyraźną konstrukcję obrazu.

Prace Haydena były prezentowane na najważniejszych wystawach awangardy paryskiej, a dziś znajdują się w kolekcjach muzealnych m.in. we Francji, Polsce i Stanach Zjednoczonych.