ALEKSANDER ROSZKOWSKI (ur. 1961, Warszawa)
Wybitny artysta związany z polskim malarstwem współczesnym.
W 1985 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował pod okiem dwóch uznanych pedagogów – prof. Jacka Sienickiego i Zbigniewa Gostomskiego, których odmienne podejścia do sztuki inspirowały go do poszukiwania własnej artystycznej tożsamości.
W 1987 roku zdobył dwa wyróżnienia honorowe na XIII Ogólnopolskim Konkursie Malarskim im Jana Spychalskiego w Poznaniu. Jego prace były eksponowane na ważnych wystawach w drugiej połowie lat 80., takich jak „Świeżo Malowane. Młode malarstwo polskie lat 1982–1987” w Zachęcie oraz warszawski „Arsenał ’88", na którym zdobył nagrodę w dziedzinie malarstwa, przyznaną przez międzynarodowe jury pod przewodnictwem Romana Opałki.
Jest artystą wszechstronnym. Początkowo tworzył instalacje, porzucił jednak to medium, by wkrótce całkowicie zwrócić się ku malarstwu sztalugowemu. Debiutował serią wielkoformatowych obrazów figuratywnych, które były wówczas prezentowane na najważniejszych ekspozycjach krajowych oraz wystawiane w Nowym Jorku i Berlinie, gdzie zwróciły uwagę tamtejszej krytyki.
Kolejnym etapem jego drogi artystycznej stały się pejzaże, które pod koniec lat 80. zapowiadały przyszłą inklinację artysty ku abstrakcji o bogatej fakturze i linearnej strukturze. Wczesne dzieła sytuowano w popularnym wówczas nurcie nowej ekspresji, natomiast najnowsze bliższe są abstrakcji geometrycznej.
Malarstwo to wyróżnia się unikalnym podejściem do formy i ekspresji, gdzie tekstura oraz linia odgrywają kluczową rolę w budowaniu narracji wizualnej.
Prace abstrakcyjne powstają poprzez nawarstwianie farby w finezyjnych układach, nakładanej własnoręcznie spreparowanymi narzędziami. Pozwala to na budowanie struktur zbliżających się do trójwymiarowych, rzeźbiarskich faktur.
Najnowsze realizacje stanowią eksperymenty z regularnie skomponowanym motywem oraz z czystymi barwami.
Olej, akryl, płótno, 80 × 80 cm
Dar od Artysty
ALEKSANDER ROSZKOWSKI (ur. 1961, Warszawa)
Wybitny artysta związany z polskim malarstwem współczesnym.
W 1985 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie studiował pod okiem dwóch uznanych pedagogów – prof. Jacka Sienickiego i Zbigniewa Gostomskiego, których odmienne podejścia do sztuki inspirowały go do poszukiwania własnej artystycznej tożsamości.
W 1987 roku zdobył dwa wyróżnienia honorowe na XIII Ogólnopolskim Konkursie Malarskim im Jana Spychalskiego w Poznaniu. Jego prace były eksponowane na ważnych wystawach w drugiej połowie lat 80., takich jak „Świeżo Malowane. Młode malarstwo polskie lat 1982–1987” w Zachęcie oraz warszawski „Arsenał ’88", na którym zdobył nagrodę w dziedzinie malarstwa, przyznaną przez międzynarodowe jury pod przewodnictwem Romana Opałki.
Jest artystą wszechstronnym. Początkowo tworzył instalacje, porzucił jednak to medium, by wkrótce całkowicie zwrócić się ku malarstwu sztalugowemu. Debiutował serią wielkoformatowych obrazów figuratywnych, które były wówczas prezentowane na najważniejszych ekspozycjach krajowych oraz wystawiane w Nowym Jorku i Berlinie, gdzie zwróciły uwagę tamtejszej krytyki.
Kolejnym etapem jego drogi artystycznej stały się pejzaże, które pod koniec lat 80. zapowiadały przyszłą inklinację artysty ku abstrakcji o bogatej fakturze i linearnej strukturze. Wczesne dzieła sytuowano w popularnym wówczas nurcie nowej ekspresji, natomiast najnowsze bliższe są abstrakcji geometrycznej.
Malarstwo to wyróżnia się unikalnym podejściem do formy i ekspresji, gdzie tekstura oraz linia odgrywają kluczową rolę w budowaniu narracji wizualnej.
Prace abstrakcyjne powstają poprzez nawarstwianie farby w finezyjnych układach, nakładanej własnoręcznie spreparowanymi narzędziami. Pozwala to na budowanie struktur zbliżających się do trójwymiarowych, rzeźbiarskich faktur.
Najnowsze realizacje stanowią eksperymenty z regularnie skomponowanym motywem oraz z czystymi barwami.