Praca najprawdopodobniej pochodzi z cyklu "Dokumenty Chaji German", o czym świadczy motyw ikonograficzny zębatki widoczny na pracy. Więcej informacji o cyklu znajduje się pod linkiem: https://marek-chlanda.com/bylismy/
Marek CHLANDA (ur. 1954)
Jeden z najbardziej oryginalnych i osobnych twórców polskiej sceny współczesnej, poruszający się na styku rzeźby, rysunku oraz instalacji. Artysta o profilu intelektualnym, który w swojej praktyce odrzuca czystą dekoracyjność na rzecz badania relacji między ciałem, przestrzenią a pamięcią przedmiotu. Jego prace – często o surowym, "biednym" charakterze (wykorzystujące wosk, ołów, papier czy drewno) – stanowią zapis zapisu mentalnego procesu, w którym rzeźba staje się przedłużeniem gestu i myśli.
Chlanda, trzykrotny uczestnik Biennale w São Paulo i reprezentant Polski na Biennale w Wenecji (1994, wraz z Romanem Stańczakiem), wypracował unikatowy język wizualny, w którym formy przestrzenne traktowane są jako "naczynia" dla znaczeń metafizycznych. Jego twórczość, reprezentowana w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz w licznych kolekcjach zagranicznych, jest ceniona przez kolekcjonerów za rzadką na rynku sztuki bezkompromisowość i głęboko humanistyczny, egzystencjalny wymiar każdego obiektu.
technika mieszana (węgiel, tektura, tempera) na papierze, 40 x 30 cm,
sygn. l.g 'M.Ch' oraz na odwrociu 'Marek Chlanda | TANGO | 2012'
Praca najprawdopodobniej pochodzi z cyklu "Dokumenty Chaji German", o czym świadczy motyw ikonograficzny zębatki widoczny na pracy. Więcej informacji o cyklu znajduje się pod linkiem: https://marek-chlanda.com/bylismy/
Marek CHLANDA (ur. 1954)
Jeden z najbardziej oryginalnych i osobnych twórców polskiej sceny współczesnej, poruszający się na styku rzeźby, rysunku oraz instalacji. Artysta o profilu intelektualnym, który w swojej praktyce odrzuca czystą dekoracyjność na rzecz badania relacji między ciałem, przestrzenią a pamięcią przedmiotu. Jego prace – często o surowym, "biednym" charakterze (wykorzystujące wosk, ołów, papier czy drewno) – stanowią zapis zapisu mentalnego procesu, w którym rzeźba staje się przedłużeniem gestu i myśli.
Chlanda, trzykrotny uczestnik Biennale w São Paulo i reprezentant Polski na Biennale w Wenecji (1994, wraz z Romanem Stańczakiem), wypracował unikatowy język wizualny, w którym formy przestrzenne traktowane są jako "naczynia" dla znaczeń metafizycznych. Jego twórczość, reprezentowana w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie oraz w licznych kolekcjach zagranicznych, jest ceniona przez kolekcjonerów za rzadką na rynku sztuki bezkompromisowość i głęboko humanistyczny, egzystencjalny wymiar każdego obiektu.