R ę k o j e ś ć  zamknięta, oprawa mosiężna. Jelec tarczowy, czterokabłąkowy. Tarcza od strony grzbietu zawinięta ku głowni – ze strony siecznej zwężająca się, łukowato zagięta ku głowicy – tworzy kabłąk główny połączony zaczepem z trzpieniem głowni. Trzy kabłąki boczne biegną łukowato wygięte od zewnętrznej strony tarczy i łącza się z kabłąkiem głównym w jego górnej części. Trzon drewniany, poprzecznie karbowany, obciągnięty skorą i opleciony filigranem. Trzon osadzony w pierścieniu u jelca, górą nakryty krótkim kapturkiem zanitowanym trzpieniem głowni. Na zewnętrznej stronie kabłąka punce „11, H, G” w okręgach.
G ł o w n i a  stalowa, prosta, jednosieczna o przekroju klinowym. Profilowana obustronnie w dwie szerokie i głębokie bruzdy na całej długości płazów. Krótkie, obosieczne pióro, sztych w linii grzbietu. Na zewnętrznym progu i płazie punce odbiorcze. Na grzbiecie napis cyrylicą Złatoust maj 1831.
P o c h w a  stalowa, polerowana. Z dwie ma ryfkami z ruchomymi koluszkami. Szyjka mocowana w płaszczu pochwy dwoma nitami. Ostroga symetryczna.

stan zachowania: 5/5/5