Na portrety Jana Nepomucena Głowackiego silnie wpłynęła szkoła wiedeńska (M.M. Daffinger, F. Amerling, E. Peter) oraz twórczość T. Lawrence'a. Prace te nierzadko balansują na pograniczu klasycznego portretu i miniatury; wyróżnia je miękki modelunek, subtelna faktura i harmonijny koloryt. Jak pisał słynny historyk sztuki Feliks Kopera, artysta zajmuje wśród miniaturzystów wybitne miejsce - tworzył niewielkich formatów, niezwykle precyzyjne dzieła olejne, potrafiąc z powodzeniem nadać im autentyczny „wyraz życia” (Feliks Kopera, Dzieje malarstwa w Polsce ilustrowane licznemi rycinami w tekście, tablicami barwnemi i rotograwjurami, cz. 3, Malarstwo w Polsce XIX i XX wieku, Kraków 1929, s. 115).
Jan Nepomucen Głowacki (Kraków 1802 – Kraków 1847) studiował w latach 1819-1825 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Naukę kontynuował w Pradze, Wiedniu i Rzymie. Po powrocie do Krakowa z profesorem malarstwa na ASP. Tworzył portrety, pejzaże, obrazy religijne i o tematyce mitologicznej. Jest twórcą pierwszej polskiej szkoły malarstwa pejzażowego. Jako pierwszy studia do krajobrazów wykonywał w plenerze. Również jako pierwszy pejzażysta malował polskie Tatry.
olej, płótno dublowane,
24,5 x 20 cm,
sygn. l.d.: J. Nep. Głowacki pt [pinxit] | Cracovie 1842.
Na górnej listwie krosien malarskich napis: 400 [...],
na dolnej nalepka warszawskiego domu aukcyjnego.
Na portrety Jana Nepomucena Głowackiego silnie wpłynęła szkoła wiedeńska (M.M. Daffinger, F. Amerling, E. Peter) oraz twórczość T. Lawrence'a. Prace te nierzadko balansują na pograniczu klasycznego portretu i miniatury; wyróżnia je miękki modelunek, subtelna faktura i harmonijny koloryt. Jak pisał słynny historyk sztuki Feliks Kopera, artysta zajmuje wśród miniaturzystów wybitne miejsce - tworzył niewielkich formatów, niezwykle precyzyjne dzieła olejne, potrafiąc z powodzeniem nadać im autentyczny „wyraz życia” (Feliks Kopera, Dzieje malarstwa w Polsce ilustrowane licznemi rycinami w tekście, tablicami barwnemi i rotograwjurami, cz. 3, Malarstwo w Polsce XIX i XX wieku, Kraków 1929, s. 115).
Jan Nepomucen Głowacki (Kraków 1802 – Kraków 1847) studiował w latach 1819-1825 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Naukę kontynuował w Pradze, Wiedniu i Rzymie. Po powrocie do Krakowa z profesorem malarstwa na ASP. Tworzył portrety, pejzaże, obrazy religijne i o tematyce mitologicznej. Jest twórcą pierwszej polskiej szkoły malarstwa pejzażowego. Jako pierwszy studia do krajobrazów wykonywał w plenerze. Również jako pierwszy pejzażysta malował polskie Tatry.