„Tak oto pisano o nim jeszcze na początku XX wieku w prasie krajowej:
Krajobraz morski i powierzchnia rzeki w połączeniu z problemem świetlnym, istnieją dla p. Małachowskiego same dla siebie, nie próbuje ich artysta „ożywiać” scenami rodzajowemi i postaciami ludzkiemi. Powaga przyrody jest tu celem wystarczającym. Gdy nad powierzchnią wody rozpinają się łuki mostu, gdy u brzegu kołyszą się łodzie rybackie, albo w głębi rysuje się lekko architektura, są one integralną częścią pejzażu” (Michał Siedlecki, „Soter August Jaxa-Małachowski motyw czarnomorski w twórczości malarza” [w:] „Studia odeskie”, Tom V, Białystok-Odessa 2021, s. 64.)
Soter Jaxa-Małachowski wybitny pejzażysta i marynista w trakcie swojej działalności artystycznej, odbył podróże do Włoch w latach 1905, 1925 oraz 1928. Podczas tych wypraw odwiedził m.in. Wenecję, Florencję i Weronę, których architektura i malownicze krajobrazy stały się niewyczerpanym źródłem jego artystycznych inspiracji. Widoki z Italii i Dalmacji malarz uwieczniał w rozświetlonej kolorystyce, mistrzowsko oddając niepowtarzalną atmosferę południowej Europy. Szczególne miejsce w dorobku twórcy zajmowały jednak motywy morskie. Zyskał nawet miano „malarza trzech mórz”. Urodzony nad Morzem Czarnym, w czasie podróży uległ urokowi wybrzeży Morza Śródziemnego, po przyjeździe do Polski odwiedzał Bałtyk.
Choć to właśnie morze budziło w nim największą fascynację, artysta pozostawił po sobie również szereg cennych wedut. Do dzieł o tej tematyce należy olejny obraz „Most w Wenecji” znajdujący się w zbiorach Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki. Zainteresowany bogatym dziedzictwem kulturowym Italii, tworzył również akwaforty z kopiami włoskich rzeźb.
Analogiczna praca z 1925 roku reprodukowana i opisana w: Katarzyna Łomnicka, "Soter August Jaxa Małachowski", Kraków 2014, s. 181.
gwasz, tektura, 31 x 21,5 cm w świetle oprawy
sygn. i dat. p. d.: "S Jaxa / 1905"
„Tak oto pisano o nim jeszcze na początku XX wieku w prasie krajowej:
Krajobraz morski i powierzchnia rzeki w połączeniu z problemem świetlnym, istnieją dla p. Małachowskiego same dla siebie, nie próbuje ich artysta „ożywiać” scenami rodzajowemi i postaciami ludzkiemi. Powaga przyrody jest tu celem wystarczającym. Gdy nad powierzchnią wody rozpinają się łuki mostu, gdy u brzegu kołyszą się łodzie rybackie, albo w głębi rysuje się lekko architektura, są one integralną częścią pejzażu” (Michał Siedlecki, „Soter August Jaxa-Małachowski motyw czarnomorski w twórczości malarza” [w:] „Studia odeskie”, Tom V, Białystok-Odessa 2021, s. 64.)
Soter Jaxa-Małachowski wybitny pejzażysta i marynista w trakcie swojej działalności artystycznej, odbył podróże do Włoch w latach 1905, 1925 oraz 1928. Podczas tych wypraw odwiedził m.in. Wenecję, Florencję i Weronę, których architektura i malownicze krajobrazy stały się niewyczerpanym źródłem jego artystycznych inspiracji. Widoki z Italii i Dalmacji malarz uwieczniał w rozświetlonej kolorystyce, mistrzowsko oddając niepowtarzalną atmosferę południowej Europy. Szczególne miejsce w dorobku twórcy zajmowały jednak motywy morskie. Zyskał nawet miano „malarza trzech mórz”. Urodzony nad Morzem Czarnym, w czasie podróży uległ urokowi wybrzeży Morza Śródziemnego, po przyjeździe do Polski odwiedzał Bałtyk.
Choć to właśnie morze budziło w nim największą fascynację, artysta pozostawił po sobie również szereg cennych wedut. Do dzieł o tej tematyce należy olejny obraz „Most w Wenecji” znajdujący się w zbiorach Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki. Zainteresowany bogatym dziedzictwem kulturowym Italii, tworzył również akwaforty z kopiami włoskich rzeźb.
Analogiczna praca z 1925 roku reprodukowana i opisana w: Katarzyna Łomnicka, "Soter August Jaxa Małachowski", Kraków 2014, s. 181.