Bibliografia:
Jean Kisling, „Kisling 1891–1953”, tekst Henri Troyata, katalog raisonné, t. 2, wyd. Jean Kisling, Włochy 1982, nr 80, s. 312
„Kisling doprowadził malarstwo realistyczne do najwyższego napięcia dzięki nieposkromionej potrzebie tworzenia. Początkowo nie uwodzi. Zaskakuje i zdobywa siłą. Dopiero później ujawnia się czar jego malarstwa. Dzieł Kislinga nie sposób zapomnieć, ponieważ różnią się od siebie tak bardzo jak przedstawiane w nich tematy… Nigdy się nie powtarza, a każde jego dzieło jest nowym doświadczeniem koloru. Miłość do życia, zmysłowy temperament spragniony skrajnych doznań i niezwykła żywotność czynią go najpotężniejszym kolorystą École de Paris”. Florent Fels, „Kisling, artistes juifs”, Paryż, Éditions Le Triangle, 1928, s. 16.
olej, płótno
73 x 54 cm
sygn. p.d.: Kisling
Bibliografia:
Jean Kisling, „Kisling 1891–1953”, tekst Henri Troyata, katalog raisonné, t. 2, wyd. Jean Kisling, Włochy 1982, nr 80, s. 312
„Kisling doprowadził malarstwo realistyczne do najwyższego napięcia dzięki nieposkromionej potrzebie tworzenia. Początkowo nie uwodzi. Zaskakuje i zdobywa siłą. Dopiero później ujawnia się czar jego malarstwa. Dzieł Kislinga nie sposób zapomnieć, ponieważ różnią się od siebie tak bardzo jak przedstawiane w nich tematy… Nigdy się nie powtarza, a każde jego dzieło jest nowym doświadczeniem koloru. Miłość do życia, zmysłowy temperament spragniony skrajnych doznań i niezwykła żywotność czynią go najpotężniejszym kolorystą École de Paris”. Florent Fels, „Kisling, artistes juifs”, Paryż, Éditions Le Triangle, 1928, s. 16.