Proweniencja:
- Obraz w kolekcji rodzinnej od 1985 roku. Został sprezentowany przez artystę.
„Henryk Baranowski, malarz i grafik, plastyk mający także doświadczenia z rzeźbą i ceramiką, „tworzący bez przerwy i ciągle” […] należy do artystów od zawsze związanych z Wybrzeżem. Zdumiewa ogrom jego dzieła, artystyczna witalność, każąca pracować w czasie licznych podróży i plenerów, bogate spektrum podejmowanych tematów. Wszechstronna i różnorodna twórczość Baranowskiego wpisuje się w tradycję polskiej marynistyki, jest on bowiem bezpośrednim kontynuatorem malarskich doświadczeń najwybitniejszych w tej dziedzinie – Antoniego Suchanka i Mariana Mokwy, z którymi łączyła go długoletnia przyjaźń.” (Wojciech Zmorzyński, „Henryk Baranowski malarstwo”, Gdynia 2003, s. 5)
Jesienią 1952 roku Henryk Baranowski został powołany do wojska i skierowany do klubu oficerskiego w Bydgoszczy, gdzie zorganizował pracownię plastyczną. Po powrocie do Trójmiasta podjął pracę jako plastyk w porcie gdańskim. W tym czasie utrzymywał bliskie kontakty z malarzami Antonim Suchankiem i Marianem Mokwą. Na ile było to możliwe w związku z ograniczeniami, często uczestniczył w plenerach nadmorskich.
W 1956 roku Baranowski zdecydował się na zawodową służbę w Marynarce Wojennej. Wówczas rozpoczął się trwający ponad trzy dekady etap jego życia, w którym służba wojskowa łączyła się z intensywną działalnością plastyczną. Założona wspólnie ze Zbigniewem Litwinem Pracownia Plastyczna Marynarki Wojennej należała do najaktywniejszych.
Służba umożliwiała mu udział w licznych rejsach okrętów wojennych. Pierwsza zagraniczna podróż prowadziła na obszar Morza Śródziemnego i zaowocowała powstaniem licznych prac. Region ten, podobnie jak Bliski Wschód, od epoki romantyzmu fascynował malarzy egzotyką, bogactwem barw oraz wyjątkowym światłem. Podczas tej wyprawy Baranowski ujawnił swój talent kolorysty.
W bogatym dorobku podróżniczym artysty znalazł się Egipt. W trakcie tych wypraw powstało kilka dzieł plastycznych, w tym prezentowany obraz. Przez całe życie artystyczne, Baranowski brał udział w licznych wystawach indywidualnych, organizowanych zarówno przez wojsko, jak i renomowane galerie sztuki. Prezentował swoje prace również poza granicami kraju, między innymi w 1977 roku w egipskiej Ismailii. Analizując datę archiwalnego zdjęcia, czas wystawy oraz datowanie prezentowanego obrazu, można domniemywać, że Henryk Baranowski odwiedził Egipt więcej niż raz.
Prezentowany obraz przedstawia egipski pejzaż z widokiem na Wielkiego Sfinksa, Piramidę Mykerinosa oraz Piramidę Chefrena. Henryk Baranowski niczym „reporter z paletą” uchwycił zabytki Gizy. Poprzez pociągnięcia pędzla ukazał kompleks, którego pełnej historii prawdopodobnie nigdy nie poznamy. I przybliżył odbiorcy choćby cząstkę tego starożytnego świata.
olej, tektura, 30,5 x 46 cm
sygn. dat. i opisany l. d.: "H. Baranowski/ EGIPT 1985"
na odwrocie nalepka autorska z opisem pracy oraz dedykacja
Proweniencja:
- Obraz w kolekcji rodzinnej od 1985 roku. Został sprezentowany przez artystę.
„Henryk Baranowski, malarz i grafik, plastyk mający także doświadczenia z rzeźbą i ceramiką, „tworzący bez przerwy i ciągle” […] należy do artystów od zawsze związanych z Wybrzeżem. Zdumiewa ogrom jego dzieła, artystyczna witalność, każąca pracować w czasie licznych podróży i plenerów, bogate spektrum podejmowanych tematów. Wszechstronna i różnorodna twórczość Baranowskiego wpisuje się w tradycję polskiej marynistyki, jest on bowiem bezpośrednim kontynuatorem malarskich doświadczeń najwybitniejszych w tej dziedzinie – Antoniego Suchanka i Mariana Mokwy, z którymi łączyła go długoletnia przyjaźń.” (Wojciech Zmorzyński, „Henryk Baranowski malarstwo”, Gdynia 2003, s. 5)
Jesienią 1952 roku Henryk Baranowski został powołany do wojska i skierowany do klubu oficerskiego w Bydgoszczy, gdzie zorganizował pracownię plastyczną. Po powrocie do Trójmiasta podjął pracę jako plastyk w porcie gdańskim. W tym czasie utrzymywał bliskie kontakty z malarzami Antonim Suchankiem i Marianem Mokwą. Na ile było to możliwe w związku z ograniczeniami, często uczestniczył w plenerach nadmorskich.
W 1956 roku Baranowski zdecydował się na zawodową służbę w Marynarce Wojennej. Wówczas rozpoczął się trwający ponad trzy dekady etap jego życia, w którym służba wojskowa łączyła się z intensywną działalnością plastyczną. Założona wspólnie ze Zbigniewem Litwinem Pracownia Plastyczna Marynarki Wojennej należała do najaktywniejszych.
Służba umożliwiała mu udział w licznych rejsach okrętów wojennych. Pierwsza zagraniczna podróż prowadziła na obszar Morza Śródziemnego i zaowocowała powstaniem licznych prac. Region ten, podobnie jak Bliski Wschód, od epoki romantyzmu fascynował malarzy egzotyką, bogactwem barw oraz wyjątkowym światłem. Podczas tej wyprawy Baranowski ujawnił swój talent kolorysty.
W bogatym dorobku podróżniczym artysty znalazł się Egipt. W trakcie tych wypraw powstało kilka dzieł plastycznych, w tym prezentowany obraz. Przez całe życie artystyczne, Baranowski brał udział w licznych wystawach indywidualnych, organizowanych zarówno przez wojsko, jak i renomowane galerie sztuki. Prezentował swoje prace również poza granicami kraju, między innymi w 1977 roku w egipskiej Ismailii. Analizując datę archiwalnego zdjęcia, czas wystawy oraz datowanie prezentowanego obrazu, można domniemywać, że Henryk Baranowski odwiedził Egipt więcej niż raz.
Prezentowany obraz przedstawia egipski pejzaż z widokiem na Wielkiego Sfinksa, Piramidę Mykerinosa oraz Piramidę Chefrena. Henryk Baranowski niczym „reporter z paletą” uchwycił zabytki Gizy. Poprzez pociągnięcia pędzla ukazał kompleks, którego pełnej historii prawdopodobnie nigdy nie poznamy. I przybliżył odbiorcy choćby cząstkę tego starożytnego świata.