Anna Brokowska (ur. 1928) studiowała Wydziale Włókienniczym w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom, w pracowni tkaniny drukowanej, pod kierunkiem prof. Teresy Tyszkiewicz oraz w pracowni tkaniny dekoracyjnej, u prof. Marii Obrębskiej-Stieberowej, uzyskała w 1953. Po studiach, do 1956, pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Przez wiele lat współpracowała z polskimi zakładami włókienniczymi – ma imponujący, wielekroć nagradzany dorobek jako projektantka tkanin realizowanych przez przemysł. Artystka od lat równolegle z pracą projektancką zajmuje się rysunkiem i malarstwem. Przez wiele lat współpracowała z Cepelią. Sprawowała nadzór artystyczny nad projektowaniem ubiorów inspirowanych strojami ludowymi. Projektowane przez nią kilimy i gobeliny, realizowane w licznych spółdzielniach cepeliowskich, znane są nie tylko w Polsce – za pośrednictwem central handlu zagranicznego trafiały do wnętrz w wielu krajach. (Centralne Muzeum Włókiennictwa).
wełna; 137 (160 cm z frędzlami) x 93 cm
wszyta metka: Kilim grzebyk Łopian / Designer's name: Brokowska / Weaver's name Górecka
Prace artystki m.in. w Kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa.
Anna Brokowska (ur. 1928) studiowała Wydziale Włókienniczym w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom, w pracowni tkaniny drukowanej, pod kierunkiem prof. Teresy Tyszkiewicz oraz w pracowni tkaniny dekoracyjnej, u prof. Marii Obrębskiej-Stieberowej, uzyskała w 1953. Po studiach, do 1956, pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Przez wiele lat współpracowała z polskimi zakładami włókienniczymi – ma imponujący, wielekroć nagradzany dorobek jako projektantka tkanin realizowanych przez przemysł. Artystka od lat równolegle z pracą projektancką zajmuje się rysunkiem i malarstwem. Przez wiele lat współpracowała z Cepelią. Sprawowała nadzór artystyczny nad projektowaniem ubiorów inspirowanych strojami ludowymi. Projektowane przez nią kilimy i gobeliny, realizowane w licznych spółdzielniach cepeliowskich, znane są nie tylko w Polsce – za pośrednictwem central handlu zagranicznego trafiały do wnętrz w wielu krajach. (Centralne Muzeum Włókiennictwa).