Toshio Bando (1895-1973) był japońskim malarzem i grafikiem należącym do tzw. pierwszej Szkoły Paryskiej. Urodził się 16 lipca 1895 roku w Tokushimie na wyspie Sikoku w Japonii. Wywodził się z rodziny o samurajskich korzeniach, a w młodości studiował malarstwo u mistrza Fujishimy Takejiego w Tokio. W tym okresie zetknął się zarówno z tradycyjnym malarstwem japońskim, jak i europejskimi nurtami modernistycznymi - fowizmem i kubizmem.

W 1922 roku Bando przybył do Paryża i szybko związał się ze środowiskiem Montparnasse'u. Szczególnie ważna okazała się jego przyjaźń z Tsuguharu Foujita, który pomógł mu wejść do artystycznego świata francuskiej stolicy. Bando wystawiał prace w paryskich salonach i galeriach, zdobywając uznanie krytyków we Francji, Belgii, Niemczech i Stanach Zjednoczonych.

Twórczość Bandō charakteryzowała się subtelnością, kameralnym nastrojem i połączeniem estetyki japońskiej z europejskim modernizmem. Najczęściej malował portrety kobiet, akty, sceny intymne, martwe natury oraz pejzaże. Jego obrazy wyróżniały się delikatną kolorystyką, miękkim światłem i spokojną atmosferą. W przeciwieństwie do wielu artystów epoki prowadził życie bardzo prywatne i stronił od rozgłosu.

Po 1925 roku wyprowadził się z gwarnego Montparnasseu do spokojniejszych miejscowości pod Paryżem. Mimo że nadal tworzył i wystawiał, coraz bardziej koncentrował się na życiu rodzinnym. Zmarł 1 marca 1973 roku we Francji i został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu.