Pomysł na prace “dziwne wrony” pojawił się podczas mojego pobytu w Wiedniu. Mieszkałam obok parku, w którym spacerowałam z psem. Każdego ranka w parku Prater witały nas dziwne wrony, duże i czarne. Na początku nas unikały a wręcz, uciekały. Po jakimś czasie sytuacja się zmieniła, wrony zaczeły nas obserowawć, śledzić a w pewnym momencie straszyć, nisko przelatując nad naszymi głowami. W tym czasie dostałam propozycje wykonania pracy nawiązującej do tematu bestiariusza, więc naturalnie przyszły mi do głowy właśnie wrony.
W pracy “Dziwne wrony” powtarza się motyw ptaka i kuli w różnych rozmiarach, która czasem staje się okiem, lub abstrakcyjną plamą koloru. Na jednej płytce wrona trzyma w dziobie oko, na innej kula staje się zabawką dla gromady ptaków. Płytki razem mogą tworzą historie, różne w zależności od ich układu.


Karolina Jabłońska (ur. 1991 r.) w 2015 uzyskała dyplom krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie kształciła się w pracowni prof. Leszka Misiaka. W 2012 została współzałożycielką grupy i galerii Potencja oraz gazety Łałok w Krakowie. Była wielokrotnie nagradzana m.in. jest laureatką w konkursie Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu (2016) oraz otrzymała II nagrodę w 43. Biennale Malarstwa "Bielska Jesień"(2017). Brała udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. W twórczości Karoliny Jabłońskiej widoczna jest tendencja do ekspresyjnego stylu, który przejawia się w przeskalowaniach, deformacjach oraz zastosowaniu intymnego, różnobarwnego światła.