Włodzimierz Terlikowski urodził się w Poraju w 1873 roku. Dość wcześnie opuścił rodzinę, aby samodzielnie szukać swojej drogi. W wieku 13 lat próbował wyjechać do Paryża, lecz najpierw zatrzymał się w Monachium. Do Paryża dotarł w 1891 roku. Aby się utrzymać, podejmował dorywcze prace i rysował portrety. Około 1897 roku uczęszczał do paryskiej pracowni Jean-Paula Laurensa. Malował wówczas olejne portrety i pejzaże. Następnie przez siedem lat podróżował, odwiedzając Algierię, Tunezję, Holandię, Niemcy, Polskę, Rosję, Włochy, Egipt, Singapur, Australię, Nową Zelandię, Chiny i Anglię. Po powrocie ożenił się i osiadł w Paryżu. Poznał środowisko artystyczne Montparnasse’u, a przez krótki czas mieszkał nawet w La Ruche. Utrzymywał kontakty m.in. z Bourdelle’em, Kiki de Montparnasse, Bolesławem Biegasem, Amedeo Modiglianim, Mojżeszem Kislingiem i Manuelem Ortizem de Zárate. Podróżował także do Owernii; obok Léona Boudala i Victora Charretona należał do założycieli szkoły w Murols. Na początku I wojny światowej rodzina Terlikowskich przeniosła się na pewien czas do Bretanii. Artysta następnie wyjechał sam do Troyes. Dzięki wystawom zaczął odnosić sukcesy. Jego twórczość dostrzegł i wspierał Georges Leygues, były minister edukacji. Terlikowski nieustannie przemierzał Francję i malował jej krajobrazy, zwłaszcza na południu. W 1925 roku po raz pierwszy odwiedził Wenecję, która szybko stała się jednym z jego ulubionych miast. Na początku lat 30. regularnie podróżował do Maroka. II wojnę światową spędził w willi Sainte-Anne w Boulouris. Zmarł w Paryżu w 1951 roku, ciężko chory.
Kolekcję tę nabył dziadek obecnego właściciela podczas podróży po Bretanii. Przebywając w gospodzie, zwrócił uwagę na zespół prac jednego malarza, wykonanych szpachlą malarską – Włodzimierza Terlikowskiego. Właściciel gospody wyjaśnił mu, że artysta pozostawił je w zamian za nocleg i wyżywienie.
Ta nieprezentowana wcześniej kolekcja jest wyjątkowa, ponieważ obejmuje zespół dzieł namalowanych przez artystę podczas pobytu w Morbihan około 1915–1916 roku. Po tym pobycie Terlikowski zorganizował w Paryżu wystawę indywidualną „L’Art Polonais en France, Paysages du Morbihan” w galerii Bernheim-Jeune, trwającą od 20 listopada do soboty 2 grudnia 1916 roku. Zaprezentował 51 prac powstałych podczas wędrówek po Morbihan, w tym pejzaże z Étel, Erdeven, Belz-Ploemel i Saint-Cado, świadczące o jego głębokim przywiązaniu do Bretanii.
E.V
olej, płótno
65 x 92 cm
dwukrotnie sygn. i dat.: W de Terlikowski 1929
Włodzimierz Terlikowski urodził się w Poraju w 1873 roku. Dość wcześnie opuścił rodzinę, aby samodzielnie szukać swojej drogi. W wieku 13 lat próbował wyjechać do Paryża, lecz najpierw zatrzymał się w Monachium. Do Paryża dotarł w 1891 roku. Aby się utrzymać, podejmował dorywcze prace i rysował portrety. Około 1897 roku uczęszczał do paryskiej pracowni Jean-Paula Laurensa. Malował wówczas olejne portrety i pejzaże. Następnie przez siedem lat podróżował, odwiedzając Algierię, Tunezję, Holandię, Niemcy, Polskę, Rosję, Włochy, Egipt, Singapur, Australię, Nową Zelandię, Chiny i Anglię. Po powrocie ożenił się i osiadł w Paryżu. Poznał środowisko artystyczne Montparnasse’u, a przez krótki czas mieszkał nawet w La Ruche. Utrzymywał kontakty m.in. z Bourdelle’em, Kiki de Montparnasse, Bolesławem Biegasem, Amedeo Modiglianim, Mojżeszem Kislingiem i Manuelem Ortizem de Zárate. Podróżował także do Owernii; obok Léona Boudala i Victora Charretona należał do założycieli szkoły w Murols. Na początku I wojny światowej rodzina Terlikowskich przeniosła się na pewien czas do Bretanii. Artysta następnie wyjechał sam do Troyes. Dzięki wystawom zaczął odnosić sukcesy. Jego twórczość dostrzegł i wspierał Georges Leygues, były minister edukacji. Terlikowski nieustannie przemierzał Francję i malował jej krajobrazy, zwłaszcza na południu. W 1925 roku po raz pierwszy odwiedził Wenecję, która szybko stała się jednym z jego ulubionych miast. Na początku lat 30. regularnie podróżował do Maroka. II wojnę światową spędził w willi Sainte-Anne w Boulouris. Zmarł w Paryżu w 1951 roku, ciężko chory.
Kolekcję tę nabył dziadek obecnego właściciela podczas podróży po Bretanii. Przebywając w gospodzie, zwrócił uwagę na zespół prac jednego malarza, wykonanych szpachlą malarską – Włodzimierza Terlikowskiego. Właściciel gospody wyjaśnił mu, że artysta pozostawił je w zamian za nocleg i wyżywienie.
Ta nieprezentowana wcześniej kolekcja jest wyjątkowa, ponieważ obejmuje zespół dzieł namalowanych przez artystę podczas pobytu w Morbihan około 1915–1916 roku. Po tym pobycie Terlikowski zorganizował w Paryżu wystawę indywidualną „L’Art Polonais en France, Paysages du Morbihan” w galerii Bernheim-Jeune, trwającą od 20 listopada do soboty 2 grudnia 1916 roku. Zaprezentował 51 prac powstałych podczas wędrówek po Morbihan, w tym pejzaże z Étel, Erdeven, Belz-Ploemel i Saint-Cado, świadczące o jego głębokim przywiązaniu do Bretanii.
E.V