Prezentowany obraz pt. „Wyścig” stanowi dynamiczną, figuratywną i monumentalną kompozycję ukazującą galopujące konie w pełnym pędzie – symbol siły, rywalizacji, wolności i nieokiełznanej energii.

Artysta buduje formę przy pomocy szerokich, zdecydowanych pociągnięć pędzla oraz wyraźnej faktury farby, osiągając efekt intensywnego ruchu i napięcia kompozycyjnego. Sylwetki zwierząt przenikają się i nakładają, tworząc zwartą, rytmiczną strukturę, która niemal „wychodzi” w stronę widza.

Kolorystyka obrazu oparta jest na ciepłych tonach ochry i złamanych żółci, kontrastujących z dynamicznymi akcentami czerwieni, bieli i szarości, co potęguje wrażenie szybkości oraz dramatyzmu sceny. Tło zostało zbudowane syntetycznie, bez dosłownego pejzażu, dzięki czemu cała uwaga skupia się na ekspresji ruchu i napięciu między postaciami koni.

Dzieło jest przykładem dojrzałego stylu artysty, w którym realistyczne przedstawienie formy łączy się z malarską ekspresją i silnym gestem, charakterystycznym dla jego twórczości animalistycznej.

Obraz w dużym formacie 116 × 89 cm (2020) należy do bardziej rozbudowanych realizacji artysty i stanowi wyjątkową propozycję kolekcjonerską dla miłośników jego malarstwa.

Autentyczność pracy potwierdzają fotografie wykonane bezpośrednio w pracowni artysty.
Ceny porównywalnych prac Krzysztofa Jarockiego osiągały na rynku poziom do 30 000 zł.

Prawdziwa gratka dla kolekcjonerów malarstwa Krzysztofa Jarockiego oraz miłośników sztuki figuratywnej i animalistycznej.

Krzysztof Jarocki — malarz koni, dynamiki i „oddechu” natury

Krzysztof Jarocki (ur. 1959) to polski malarz, rysownik i rzeźbiarz, rozpoznawalny przede wszystkim jako twórca konsekwentnie rozwijający animalistykę z dominującym motywem konia. Jego prace budują napięcie pomiędzy realizmem anatomii a malarską syntezą – koń u Jarockiego nie jest „portretem zwierzęcia”, lecz nośnikiem energii, rytmu i wolności, uchwyconym w ułamku sekundy.

Korzenie i droga twórcza

Artysta urodził się w Białymstoku, wychowywał się w podlaskich Bokinach; studiował w SGGW w Warszawie (1979–1985). W jego biografii mocno wybrzmiewa podlaska wrażliwość na pejzaż, światło i zwierzę – co przekłada się na naturalność, z jaką buduje ruch i napięcie mięśni konia.

Temat przewodni: koń — ruch, lekkość, majestat

W opisach aukcyjnych i galeryjnych Jarocki jest konsekwentnie przedstawiany jako artysta, którego fascynuje ruch, a jego prace łączą dynamikę i lekkość. To właśnie ta „sprzeczność” (masa i pęd kontra elegancja) jest jednym z najbardziej charakterystycznych podpisów malarskich Jarockiego.

Styl i technika (dlaczego te obrazy są „natychmiast rozpoznawalne”)

Jarocki pracuje zarówno w oleju na płótnie, jak i w technikach mieszanych; często operuje zdecydowanym skrótem, szkicem, nerwową kreską i plamą, które następnie „domyka” światłem. Efekt to obraz żywy, „oddychający”, w którym tło bywa mgłą, powietrzem lub ruchem – a koń wyłania się z niej jak z kadru filmowego.

Wystawy i środowisko jeździeckie

W materiałach źródłowych podkreśla się, że artysta organizuje wystawy na Torach Wyścigów Konnych podczas ważnych wydarzeń sezonu oraz w Janowie Podlaskim przy okazji aukcji koni arabskich; znany jest również z pokazów malowania na żywo.

„Rodzina Jarockich” – kontekst kolekcjonerski


W Twoich wcześniejszych zapytaniach przewijał się temat „pokolenia artystycznego” Jarockich – i rzeczywiście, w dostępnych opisach pojawia się wątek wspólnych prezentacji rodzinnych: „Jaroccy – Malarstwo i Rzeźba” (z braćmi rzeźbiarzami oraz synem Jędrzejem) pokazywano m.in. w Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Łazienkach Królewskich w Warszawie.
Dodatkowo odnotowuje się m.in. współorganizację wystawy „Konie narowiste” (Galeria ZUM, Elbląg) oraz indywidualną wystawę w Marbelli (Excellence Art Gallery).