Postać młodej, wiejskiej dziewczyny ujętej w dynamicznym kroku naprzód, ubranej w tradycyjny strój ludowy - charakterystyczny, wysoki czepiec z szerokim rondem z wstęgą, chustę zarzuconą na ramiona, gorset oraz suto marszczoną, wielowarstwową spódnicę. Dziewczyna jedną ręką zalotnie unosi rąbek spódnicy, odsłaniając uniesioną nogę obutą w dekorowany chodak. Na twarzy modelki maluje się subtelny, naturalny uśmiech, a jej głowa jest lekko obrócona w bok.
Realizm ujęcia podkreślają mistrzowsko oddane fałdy ciężkiej tkaniny oraz precyzyjne wykończenie detali na rękawach i obuwiu. Całość spoczywa na integralnej, kolistej bazie.
Marius-Jean-Antonin Mercié - studiował w École des Beaux-Arts w Paryżu pod okiem Alexandre'a Falguiere'a. Studiował w École des Beaux-Arts w Paryżu pod okiem Alexandre'a Falguiere'a. W 1868 roku, jeszcze podczas studiów, zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome, dzięki której wyjechał do Włoch. Podczas stypendialnego pobytu w Rzymie, będącego bezpośrednim przedłużeniem i zwieńczeniem jego paryskiej edukacji, stworzył swoje pierwsze genialne dzieła, w tym „Dawida” (1872) . To swoje rzymskie prace, wysyłane do oceny do Paryża, otrzymał Order Legii Honorowej.
Od 1905 roku pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Artystów Francuskich (Société des Artistes Français). Jego styl płynnie łączył akademicki realizm i klasyczne wyczucie formy z subtelną dynamiką i wdziękiem zapowiadającym nadejście secesji.
Odlewnia Siot-Decauville (właśc. Fonderie Siot-Decauville) została założona w Paryżu w 1860 r. przez małżeństwo: Edmonda-Gustava Siota (który po ślubie przyjął nazwisko Siot-Decauville) oraz jego żonę Élisette (Élise) Decauville. Była jedną z najbardziej prestiżowych francuskich odlewni artystycznych i oficyn wydawniczych brązów oraz cyny, działającą w Paryżu pod koniec XIX i na początku XX w. Słynęła z niezwykle precyzyjnych odlewów o wysokiej jakości oraz z innowacyjnych, wielobarwnych patyn. Współpracowała z czołowymi artystami epoki (m.in. Jean-Léon Gérôme, Raoul Larche, Alfred Boucher).
brąz odlewany, cyzelowany, patynowany; wys. 69 cm; szer. 29,5 cm;
sygn. na podstawie: A. Mercie oraz znak odlewni: SIOT-PARIS 590F.
Francja, Paryż, odlewnia Siot-Decauville, 1 ćw. XX w.
Postać młodej, wiejskiej dziewczyny ujętej w dynamicznym kroku naprzód, ubranej w tradycyjny strój ludowy - charakterystyczny, wysoki czepiec z szerokim rondem z wstęgą, chustę zarzuconą na ramiona, gorset oraz suto marszczoną, wielowarstwową spódnicę. Dziewczyna jedną ręką zalotnie unosi rąbek spódnicy, odsłaniając uniesioną nogę obutą w dekorowany chodak. Na twarzy modelki maluje się subtelny, naturalny uśmiech, a jej głowa jest lekko obrócona w bok.
Realizm ujęcia podkreślają mistrzowsko oddane fałdy ciężkiej tkaniny oraz precyzyjne wykończenie detali na rękawach i obuwiu. Całość spoczywa na integralnej, kolistej bazie.
Marius-Jean-Antonin Mercié - studiował w École des Beaux-Arts w Paryżu pod okiem Alexandre'a Falguiere'a. Studiował w École des Beaux-Arts w Paryżu pod okiem Alexandre'a Falguiere'a. W 1868 roku, jeszcze podczas studiów, zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome, dzięki której wyjechał do Włoch. Podczas stypendialnego pobytu w Rzymie, będącego bezpośrednim przedłużeniem i zwieńczeniem jego paryskiej edukacji, stworzył swoje pierwsze genialne dzieła, w tym „Dawida” (1872) . To swoje rzymskie prace, wysyłane do oceny do Paryża, otrzymał Order Legii Honorowej.
Od 1905 roku pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Artystów Francuskich (Société des Artistes Français). Jego styl płynnie łączył akademicki realizm i klasyczne wyczucie formy z subtelną dynamiką i wdziękiem zapowiadającym nadejście secesji.
Odlewnia Siot-Decauville (właśc. Fonderie Siot-Decauville) została założona w Paryżu w 1860 r. przez małżeństwo: Edmonda-Gustava Siota (który po ślubie przyjął nazwisko Siot-Decauville) oraz jego żonę Élisette (Élise) Decauville. Była jedną z najbardziej prestiżowych francuskich odlewni artystycznych i oficyn wydawniczych brązów oraz cyny, działającą w Paryżu pod koniec XIX i na początku XX w. Słynęła z niezwykle precyzyjnych odlewów o wysokiej jakości oraz z innowacyjnych, wielobarwnych patyn. Współpracowała z czołowymi artystami epoki (m.in. Jean-Léon Gérôme, Raoul Larche, Alfred Boucher).