Wystawiany:
David Garfinkiel (1902–1970), 5–27 lipca 2017 oraz 6–30 września 2017, Towarzystwo Historyczno-Literackie / Biblioteka Polska w Paryżu
David Garfinkiel (1902–1970) urodził się w Radomiu. Studiował w szkołach sztuk pięknych w Krakowie i Warszawie pod kierunkiem Józefa Pankiewicza i Artura Markowicza. Był blisko związany z kapistami, m.in. Janem Cybisem. W 1931 roku uczestniczył w wystawie w Warszawie. Rok później przyjechał do Paryża, gdzie poznawał artystyczną awangardę w kawiarniach Montparnasse’u – La Rotonde i Le Dôme. Po wybuchu wojny osiadł w Lyonie. Choć żył w częściowym ukryciu, nadal malował, a nawet wystawiał swoje prace – m.in. w 1942 roku. Projektował również liczne wzory dla lyońskiego przemysłu jedwabniczego. Po wyzwoleniu, w 1946 roku, powrócił do Paryża. Jego rodzina w Polsce zginęła, pracownia została splądrowana, a znaczna część dorobku artystycznego przepadła. Garfinkiel otworzył jednak studio fotograficzne w Belleville, które służyło mu również jako pracownia malarska, stanowiąca sens jego życia. Nieustannie malował i rysował, uczestnicząc w kolejnych wystawach indywidualnych i zbiorowych. W 1958 roku miasto Paryż zakupiło obraz „L’Exode” w Galerie Zak. Artysta uczestniczył w licznych salonach. Zmarł nagle w 1970 roku. W 1972 roku w Salonie Niezależnych zorganizowano jego wystawę retrospektywną. Kolejne wystawy odbyły się w różnych galeriach oraz w Bibliotece Polskiej w Paryżu na Île Saint-Louis. W październiku 1960 roku David Garfinkiel uczestniczył w IV Salonie Malarstwa i Rzeźby w Taverny, gdzie zdobył trzecią nagrodę za prezentowany tutaj obraz „Pejzaż z Seine-et-Marne”.
Krytycy zwracali uwagę na intensywność jego twórczości. Waldemar-George pisał: „Kiedy przybywa do Francji w 1932 roku, Garfinkiel, młody przedstawiciel École de Paris, stara się zgłębić wielowiekowe tajemnice malarstwa francuskiego. Nie poszukuje stylu. Studiuje prawa koloru… Nikogo nie naśladuje. Tworzy własny świat, własną odrębną dziedzinę”. Édouard Roditi podkreślał „jego radość życia i całkowicie osobistą, malarską zmysłowość; to właśnie te cechy odróżniają malarstwo Garfinkiela nie tylko od tak udręczonej twórczości Soutine’a, którego podziwiał, lecz także od dzieł wielu innych, bardziej mrocznych malarzy szkoły Montparnasse’u”.
olej, płótno
64 x 65 cm
sygn. p.d.: D Garfinkiel
Wystawiany:
David Garfinkiel (1902–1970), 5–27 lipca 2017 oraz 6–30 września 2017, Towarzystwo Historyczno-Literackie / Biblioteka Polska w Paryżu
David Garfinkiel (1902–1970) urodził się w Radomiu. Studiował w szkołach sztuk pięknych w Krakowie i Warszawie pod kierunkiem Józefa Pankiewicza i Artura Markowicza. Był blisko związany z kapistami, m.in. Janem Cybisem. W 1931 roku uczestniczył w wystawie w Warszawie. Rok później przyjechał do Paryża, gdzie poznawał artystyczną awangardę w kawiarniach Montparnasse’u – La Rotonde i Le Dôme. Po wybuchu wojny osiadł w Lyonie. Choć żył w częściowym ukryciu, nadal malował, a nawet wystawiał swoje prace – m.in. w 1942 roku. Projektował również liczne wzory dla lyońskiego przemysłu jedwabniczego. Po wyzwoleniu, w 1946 roku, powrócił do Paryża. Jego rodzina w Polsce zginęła, pracownia została splądrowana, a znaczna część dorobku artystycznego przepadła. Garfinkiel otworzył jednak studio fotograficzne w Belleville, które służyło mu również jako pracownia malarska, stanowiąca sens jego życia. Nieustannie malował i rysował, uczestnicząc w kolejnych wystawach indywidualnych i zbiorowych. W 1958 roku miasto Paryż zakupiło obraz „L’Exode” w Galerie Zak. Artysta uczestniczył w licznych salonach. Zmarł nagle w 1970 roku. W 1972 roku w Salonie Niezależnych zorganizowano jego wystawę retrospektywną. Kolejne wystawy odbyły się w różnych galeriach oraz w Bibliotece Polskiej w Paryżu na Île Saint-Louis. W październiku 1960 roku David Garfinkiel uczestniczył w IV Salonie Malarstwa i Rzeźby w Taverny, gdzie zdobył trzecią nagrodę za prezentowany tutaj obraz „Pejzaż z Seine-et-Marne”.
Krytycy zwracali uwagę na intensywność jego twórczości. Waldemar-George pisał: „Kiedy przybywa do Francji w 1932 roku, Garfinkiel, młody przedstawiciel École de Paris, stara się zgłębić wielowiekowe tajemnice malarstwa francuskiego. Nie poszukuje stylu. Studiuje prawa koloru… Nikogo nie naśladuje. Tworzy własny świat, własną odrębną dziedzinę”. Édouard Roditi podkreślał „jego radość życia i całkowicie osobistą, malarską zmysłowość; to właśnie te cechy odróżniają malarstwo Garfinkiela nie tylko od tak udręczonej twórczości Soutine’a, którego podziwiał, lecz także od dzieł wielu innych, bardziej mrocznych malarzy szkoły Montparnasse’u”.