Jan Rybczyński urodził się w 1937 roku w Łęczycy. Tam dorastał, zdobył wykształcenie, podjął pracę zawodową i założył rodzinę. W 1974 r. w środowisku łęczyckim, znanym z bogatych tradycji ludowej sztuki rzeźbiarskiej, rozpoczął działalność artystyczną. Współpracował z muzeami w Łęczycy i Płocku.

W 1979 r. przeprowadził się z rodziną do Przysuchy, spędził tu 29 lat. Pracował w Zarządzie Dróg Publicznych, pełniąc funkcję Kierownika Dróg, a następnie Kierownika Obwodu Mostowego. W 1984 r. zakończył pracę zawodową i przeszedł na rentę inwalidzką.

Prace Jana Rybczyńskiego wykonywane w pierwszych latach twórczości w Łęczycy oraz w okresie pobytu w Przysusze najczęściej stanowiły plastyczną ilustrację tematów konkursowych i odpowiedź na zapotrzebowanie miejskiego odbiorcy. Tematyka religijna jego rzeźb i obrazów to głównie wyobrażenie scen biblijnych, w powtarzalnej i schematycznej formie. Jan Rybczyński najczęściej jednak opracowywał tematy ilustrujące codzienność dawnej wsi, zajęcia i zwyczaje wiejskie.

Swoje dzieła wielokrotnie prezentował i konfrontował z twórczością innych artystów ludowych, uczestnicząc w wielu konkursach i wystawach zbiorowych, w których zdobywał nagrody i wyróżnienia. Od roku 1985 należał do Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Lublinie.

Zmarł 6 sierpnia 2009 r. w Łęczycy. (Muzeum Wsi Radomskiej)