Jan Kauzik (Kausik) – malarz, pedagog i muzeolog – studia artystyczne rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej, gdzie w latach 1875-1881 uczył się u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego. Za swe prace szkolne dwukrotnie otrzymał list pochwalny, medal srebrny petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, a także, przyznaną przez TZSP nagrodę pieniężna i stypendium. W latach 1882-1885 był uczniem Aleksandra Wagnera w Akademii w Monachium. Po powrocie do Warszawy został profesorem w Klasie Rysunkowej, gdzie następnie przez lata nauczał. Od 1903 wykładał także w prywatnej szkole malarstwa A.Badowskiego oraz na kursach przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. Malował sceny rodzajowe (Skarb babuni, Miłosierdzie), tzw. „typy charakterystyczne” (Przekupień hiszpański, Czerkies), portrety, krajobrazy i kompozycje religijne. Od 1883 do 1909 swoje obrazy pokazywał na wystawach w TZSP i Salonie Krywulta w Warszawie oraz w krakowskim TPSP.