Urodził się w 1920 r. w Krakowie. Studiował malarstwo na krakowskiej ASP, a później w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1951. Jest profesorem warszawskiej ASP, zaliczany jest do najwybitniejszych współczesnych batalistów i pejzażystów.. Był wykładowcą, a później dziekanem wydziału malarstwa. Techniki, w jakich pracuje to: malarstwo, grafika użytkową i tkanina. Ulubionymi motywami artysty są pejzaże, konie i batalistyka. W pracach z lat 1960-90 odnajdziemy ulubiony motyw malarza - rozpędzone, galopujące konie na tle wyciszonych kolorystycznie pejzaży, które dość łatwo dają się przenieść na tkaninę. Ukochane konie profesora uczestniczą w batalistycznych scenach historycznych ("Somosierra", "Husaria Polska", "Szarża") oraz rodzajowych: polowania, sanny, wyścigi, czy prace polowe. Jego zamiłowania hippiczne stawiają go u boku tak wybitnych twórców jak: Piotr Michałowski, Józef Brandt czy Juliusz i Wojciech Kossakowie. Artysta jest zafascynowany dynamiką ruchu koni i maluje je zawsze z natury. Każda scena, batalistyczna czy z polowania, stanowi okazję do ukazania piękna tych zwierząt w ruchu. Artystyczna fascynacja ma swe źródło w dzieciństwie i młodości, które Ludwik Maciag spędził w garnizonie 9 Pułku Artylerii Lekkiej w Białej Podlaskiej (jego ojciec był tam oficerem) oraz w partyzanckim zwiadzie konnym AK.
Artysta uczestniczył w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranica, m.in.: w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Holandii, Danii, Hiszpanii, Kanadzie i USA.
http://www.wyszkowiak.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1404&Itemid=57 (relacja z pogrzebu)
ołówek, papier fotograficzny; 16,3 x 22,4 cm.
piórko (tusz czarny), tusz lawowany, pędzel, papier; 30 x 21,3 cm.
długopis (czarny tusz), papier; 14,8 x 9,6 cm.
akwarela, ołówek, karton; 8,1 x 14,9 cm;
na odwrocie szkic pejzażowy (ołówek).
piórko (tusz czarny), papier; 8,9 x 14,4 cm;
sygn. i dat. p. d.: Ludwik Maciąg / 1939 r.
czarny długopis, papier, 17,8 x 13,3 cm;
napis autorski u dołu: z lewej / owies – wszędzie zboża (czarnym długopisem).
ołówek, karton; 16,2 x 21,5 cm;
opisany p. d.: Galibolo (?) (ołówek);
na odwrocie szkic głowy kobiety (tusz czarny, lawowany).
piórko (tusz czarny), papier; 21 x 28,8 cm.
długopis i flamaster (tusz czarny), papier; 18 x 22,6 cm.
długopis i flamaster (tusz czarny), papier; 18,1 x 22,7 cm.
ołówek, papier; 18 x 15,2 cm;
[papier perforowany u góry].
technika mieszana, brystol; 12,6 x 18 cm.
ołówek, papier; 30,7 x 22,7 cm
piórko, tusz, papier; 10,4 x 14,7 cm.
piórko, tusz, papier; 13,9 x 17,9 cm.
piórko, tusz, papier, 10,5 x 14,5 cm;
Na odwrocie nr 174 (ołówkiem).
czarny flamaster, papier; 29,5 x 20,8 cm;
opis autorski dotyczący kolorystyki u dołu: bordo / … / i niebieska /pomarańcz / brąz (czarnym flamastrem).
ołówek, papier; 30,7 x 22,7 cm.
piórko, tusz, papier; 14,9 x 17,8 cm.
piórko, tusz, papier; 14,7 x 21 cm.
czarny flamaster, papier; 10,5 x 14 cm.
piórko, tusz, papier; 18 x 22,5 cm.
Na odwrocie szkic pary koni przed zabudowaniami (brązowym flamastrem).
długopis, tusz, papier; 10,6 x 14,9 cm.
zielony flamaster, papie; 9,6 x 13,6 cm;
Na odwrocie zaproszenie na wystawę rzeźby: Leona Gruzda, w Galerii Rzeźby BWA w Warszawie w 1978 r.
piórko, tusz, papier; 10,5 x 7,2 cm.