Żona Konstantego Jeleńskiego (1922r.-1987r.). Nie ukończyła żadnej szkołt artystycznej. Wzorowała się sztuką prerafaelitów, A. Beardsleya i G. Klimita. Jej pierwsza wystawa odbyła się w 1935r. w Paryżu, gdzie poznała m.in. P. Eluarda, M. Ernsta i V. Braunera. W latach 40-tych interesowała ją biologiczna wegetacja, przemijanie, rytm przyrody. Prace z lat 60-tych były przepełnione erotyzmem, symbolizującym się przede wszystkim zmysłowymi kotami-sfinksami. Oprócz malarstwa zajmowała się też scenografią, projektowaniem kostiumów teatralnych i ilustrowaniem książek. Była uważana podobnie jak Salwador Dali i Max Ersten za typową przedstawicielkę surrealizmu.