W latach 1920-26 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Władysława Jarockiego, Józefa Mehoffera, Teodora Axentowicza i Karola Frycza, następnie w latach 1928-29 pod kierunkiem Józefa Pankiewicza w paryskim oddziale ASP. W latach 30-tych kilkakrotnie wystawiał obrazy i rysunki, m.in. w krakowskim TPSP, w Poznaniu i Belgradzie. Po wojnie zajął się głównie ilustracją książkową, zwłaszcza książek dla dzieci. Od 1951 r. był profesorem ASP w Warszawie.