Urodził się w Pieczeniegach koło Charkowa w 1843 roku, zmarł w 1902 roku w Strzałkowie pod Częstochową. W 1864 roku skończył studia przyrodnicze na uniwersytecie w Charkowie i wstąpił do Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Studiował u B.P. Willewaldego i K.B. Wieniga. W 1870 roku otrzymał wielki złoty medal za obraz "Aleksander Wielki i lekarz jego Filip". Akademię ukończył z tytułem "kłassnyj chudożnik" I stopnia. Uzyskał też sześcioletnie stypendium zagraniczne. W 1877 roku za obraz "Pochodnie Nerona" otrzymał tytuł profesora Akademii w Petersburgu. W 1878 roku na Wystawie Światowej w Paryżu otrzymał złoty medal za obraz "Wazon czy kobieta" i francuską legię honorową. Po wystawie w Akademii św. Łukasza w Rzymie król Włoch mianował go komandorem orderu Św. Maurycego i Łazarza oraz otrzymał order Corona d`Italia. W swoich obrazach przedstawiał świat idealnej natury, architektury i idealnych ludzi. Wcieleniem doskonałości i źródłem tematów był dla niego antyk. Często malował obrazy wielopostaciowe. Wiele uwagi poświęcał światłu, atmosferze przestrzennej i pejzażowi oraz dekoracyjnej stronie dzieł
olej, płótno, 24 x 42 cm;
Na odwrocie nalepka TZSP z I 1903 z tytułem Szkic do obrazu -Procesja oraz nalepka depozytowa Muzeum Narodowego w Warszawie (nr 775)
olej, płótno
208 x 293 cm
olej, płótno,
55.5 x 100.5 cm
owany l.d.: H
Siemiradzki | Roma
Kredka, ołówek, papier, 44,7 x 29,9 cm (w świetle nowego passe- partout); lewy dolny narożnik uzupełniony.
Sygnowany ołówkiem po lewej u dołu: H.Siemiradzki
olej na płótnie, 49 x 38 cm
sygnowany po lewej: "H. Siemiradzki 1900"