Urodził się w 1930 r., w latach 1950-56 studiował w gdańskiej PWSSP na Wydziale Rzeźby, w pracowni prof. Stanisława Horno-Popławskiego, dyplom uzyskał w 1957 r. Pod koniec studiów i tuż po nich był członkiem grupy ceramików zorganizowanej przez prof. Hannę Żuławską, pracującej w Kadynach oraz w Zakładzie Ceramiki przy PWSSP. W 1977 r. został zatrudniony w gdańskiej PWSSP na stanowisku kierownika Pracowni Ceramiki. W roku 1980 otrzymał stopień docenta, a w 1990 tytuł profesora.

Uczestniczył w odtwarzaniu zniszczonych zabytków rzeźbiarskich i ceramicznych dla gdańskiej Starówki. Wraz z Pawłem Fietkiewiczem zrekonstruował m.in. wszystkie rzeźby na elewacji kamienicy przy ul. Św. Ducha 115. W latach 1992-94 odtworzył wszystkie brakujące kafle i elementy ceramiczne do renesansowego pieca w Dworze Artusa, co pozwoliło na jego odbudowę w historycznym kształcie. Od początku swej działalności artystycznej zajmuje się ceramiką. Stworzył wiele unikatowych dzieł, z których ponad sto znajduje się w muzeach i kolekcjach ceramiki, m.in. w Muzeach Narodowych w Gdańsku, w Warszawie, we Wrocławiu, w Poznaniu, w Szczecinie, w Krakowie oraz w Muzeach Okręgowych w Wałbrzychu i w Olsztynie. Za granicą prace ceramiczne Henryka Luli znajdują się w Muzeum Ceramiki w Faenzie, w Vallauris, w John Kennedy Cultural Center w Waszyngtonie oraz w kolekcjach prywatnych m.in. w znanej kolekcji dr Eignera w Niemczech. Autor prezentował swoje prace na licznych wystawach indywidualnych, ogólnopolskich, międzynarodowych i prezentacjach sztuki polskiej za granicą.