Hanna Rojkowska (ur. 1955, Kraków) – malarka i rzeźbiarka. Edukację artystyczną rozpoczęła w Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie, które ukończyła w 1975 roku w pracowni prof. Stanisława Rodzińskiego. W 1981 roku uzyskała dyplom na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Antoniego Hajdeckiego.

Początkowo związana z rzeźbą, wkrótce po ukończeniu studiów całkowicie poświęciła się malarstwu, które stało się jej główną formą wypowiedzi artystycznej. Rojkowska wypracowała charakterystyczny, syntetyczny język malarski, oparty na umiejętności uchwycenia relacji międzyludzkich i psychologii postaci. Jej prace wyróżniają się lekkością obserwacji, często przełamaną nutą humoru. Wśród tematów najchętniej podejmowanych przez artystkę znajdują się wątki bliskie codziennemu doświadczeniu i symbolice – anioły, zakochani oraz koty.

Tworzy przede wszystkim w technice gwaszu, choć sięga również po olej. Dominują u niej formaty kameralne, zgrupowane w cykle tematyczne, które konsekwentnie rozwija od lat 80. XX wieku. Ma na swoim koncie blisko dwadzieścia wystaw indywidualnych.

Na wybór drogi artystycznej Rojkowskiej szczególny wpływ mieli trzej mentorzy: ojciec, który od najmłodszych lat wspierał jej rozwój i podarował pierwsze farby gwasze marki Talens, używane przez nią do dziś; prof. Stanisław Rodziński, jej nauczyciel malarstwa w krakowskim liceum; oraz prof. Jan Śliwiński, pedagog Akademii Sztuk Pięknych, który trafnie przewidział, że malarstwo stanie się jej życiowym powołaniem.