Malwina Dzwonkowska to artystka, która potrafi dostrzec to, co ulotne – a następnie zatrzymać to w formie obrazu. Urodzona w 1985 roku w Kościerzynie, dziś mieszka i tworzy w Gdańsku, pracując w różnych mediach: malarstwie olejnym, rysunku i grafice warsztatowej. Choć technika może się zmieniać, jedno pozostaje niezmienne – jej głębokie zanurzenie w świat natury.
W centrum zainteresowania artystki znajduje się roślinność – nie jako dekoracyjny motyw, ale jako pełnoprawny, znaczący bohater obrazu. W swoich pracach Dzwonkowska przygląda się naturze z niezwykłą czułością i uważnością, często koncentrując się na pozornie nieistotnych detalach: źdźbłach trawy, suchych łodygach, liściach w fazie rozpadu. To właśnie z tego fragmentu świata wyprowadza uniwersalne opowieści o kruchości, przemijaniu i sile życia. Eksponując detal, pozwala widzowi zanurzyć się w strukturze natury – niemal fizycznie poczuć fakturę liścia, usłyszeć szelest wysuszonej trawy, doświadczyć ciszy.
Artystka celowo rezygnuje z szerokich planów. Jej obrazy są jak intymne spojrzenia – nie panoramiczne, lecz introspektywne. Kadr zawęża się, a wraz z nim skupienie uwagi – dzięki czemu zwykłe staje się niezwykłe, a to, co z pozoru niewidzialne, zyskuje pełną obecność. Dzwonkowska często balansuje na granicy realizmu i abstrakcji: struktury roślinne układają się w niemal graficzne rytmy, a fragmenty pejzaży – choć oparte na obserwacji – zostają przekształcone przez malarski gest.
Kolorystyka jej prac to harmonijna gra wyciszonych tonów: brązów, szarości, zgaszonych zieleni, które miejscami przełamują intensywniejsze akcenty – błysk czerwieni, złota czy indygo. Ta subtelna paleta współtworzy nastrój spokoju i skupienia. Światło, rozproszone i miękkie, działa w jej obrazach nie tyle jako efekt, co jako emocjonalna siła budująca atmosferę.
Dzwonkowska często odwołuje się do romantyzmu przełomu XIX i XX wieku, jednak robi to bez nostalgii. Raczej kontynuuje jego ducha – potrzebę duchowego kontaktu z naturą i próbę zrozumienia świata poprzez osobiste doświadczenie. W jej obrazach przyroda nie jest czymś zewnętrznym wobec człowieka, ale przestrzenią spotkania i współistnienia. Zdarza się, że na płótnie pojawia się sylwetka ludzka – nigdy dominująca, raczej zatopiona w roślinności, niemal z nią zrośnięta.
Twórczość Dzwonkowskiej wyrasta z kaszubskich krajobrazów, które są dla niej nieustannym źródłem inspiracji – ale nie jako widok, lecz jako stan ducha. To właśnie z tej ciszy, z tej przestrzeni pomiędzy światłem a cieniem, powstają jej obrazy – nastrojowe, refleksyjne, nasycone emocją i kontemplacją.
Artystka jest absolwentką Malarstwa (pracownia prof. Świeszewskiego) w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz członkinią Związku Artystów Plastyków.
Brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych, a jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą.
25 października 2025 roku o 19:00 w Pinakotece Małgorzaty Radomskiej w Gdańsku odbędzie się wernisaż jej najnowszej wystawy pt. „To, czego nie widać”. To cykl obrazów, w których artystka powraca do swojego ulubionego tematu – natury – skupiając się na suchych roślinach jako metaforze przemijania i ukrytego piękna. Serdecznie zapraszamy!
To, czego nie widać. Wystawa Malwiny Dzwonkowskiej
Pinakoteka Małgorzata Radomska
Norwida 3, 80-280 Gdańsk
23 października – 13 listopada 2025
Wernisaż: 23 października, 19:00
